Święty Maksym z Riez
Święty Maksym z Riez (ok. 388 – ok. 460) urodził się w Prowansji, w południowej Galii, i wstąpił do słynnego wyspiarskiego klasztoru w Lérins, wielkiej szkółki świętych i biskupów w Kościele wczesnej Galii. Gdy święty Honorat opuścił go, by zostać biskupem Arles, Maksym został wybrany opatem Lérins, którym kierował z mądrością i świętością, przyciągając wielu do życia monastycznego.
Był tak ceniony, że gdy sąsiednie Kościoły prosiły o niego jako biskupa, uciekał, by uniknąć tego zaszczytu, raz nawet ukrywając się w lesie, by umknąć wyborowi; w końcu jednak został biskupem Riez, któremu służył z pokorą i gorliwą troską pasterską aż do śmierci. Przyjaciel czołowych ludzi Kościoła swoich czasów i uchodzący za cudotwórcę, był wychwalany w kazaniach przez swoich następców i czczony jako święty, jedna ze świetlanych postaci tradycji monastycznej i biskupiej Galii V wieku.
Crucis