Święta Notburga
Św. Notburga (ok. 1265 – ok. 1313) urodziła się z ubogich rodziców w Rattenbergu w Tyrolu i podjęła służbę jako pomoc kuchenna w domu miejscowego hrabiego. Wierna i pilna, miała zwyczaj odkładać część resztek jedzenia, by oddawać je ubogim u bramy zamku; zwolniona na pewien czas, gdy nowa pani domu zabroniła tego miłosierdzia, podjęła pracę jako służąca na gospodarstwie, pod warunkiem że będzie mogła uczestniczyć we Mszy Świętej w niedziele i święta.
Słynna legenda głosi, że gdy jej pan kazał jej pracować dalej po dzwonie na sobotnie nieszpory, rzuciła sierp w powietrze, gdzie zawisł nieruchomo, aż minął święty czas – znak świętości Dnia Pańskiego i jego odpoczynku. Wezwana w końcu z powrotem do domu hrabiego, służyła wiernie do końca życia. Od dawna czczona w Tyrolu i Bawarii jako wzór pobożnej pracującej służącej, jest patronką służby domowej i robotników rolnych; jej kult zatwierdził papież Pius IX w 1862 roku.
Crucis