Święty Olaf
Święty Olaf (Olaf Haraldsson) urodził się około 995 roku w Norwegii, a zmarł 29 lipca 1030 roku w bitwie pod Stiklestad. W młodości wojownik wikiński, który przyjął chrzest za granicą, wrócił do domu i został królem Norwegii, zdecydowany zjednoczyć rozdrobniony kraj i ugruntować w nim wiarę chrześcijańską. Sprowadził biskupów i kapłanów, wspierał budowę kościołów i dał Norwegii chrześcijańskie prawa.
Jego stanowcze, czasem gwałtowne starania o wykorzenienie pogaństwa i umocnienie władzy królewskiej wywołały sprzeciw potężnych wodzów, którzy w sojuszu z zagranicznymi rywalami wygnali go z kraju; poległ w bitwie pod Stiklestad, próbując odzyskać tron. Po jego śmierci szybko zaczęto czcić go jako męczennika za wiarę, przy jego grobie w Nidaros (Trondheim) zgłaszano cuda, a on stał się trwałym narodowym świętym i patronem Norwegii, czczonym jako jej „król wieczny”.
Wybrane cytaty
“Lepiej stracić koronę dla Chrystusa, niż zachować królestwo, zdradzając Go.”
“Rządź swoim ludem jak pasterz, nie jak wilk, pamiętając, że zdasz sprawę z każdej duszy.”
“Zasadź wiarę w twardej ziemi i podlewaj ją, jeśli trzeba, własną krwią.”
Crucis