Święty Onufry
Święty Onufry (zm. ok. 400) był jednym z sławnych pustelników egipskiej pustyni, znanym głównie z opowieści Paffnucjusza, mnicha, który szukał samotników Tebaidy. Według tej narracji Onufry zaczynał jako mnich we wspólnotowym klasztorze koło Hermopolis, lecz pociągnięty ku jeszcze radykalniejszej samotności, wycofał się w głąb pustkowia, gdzie żył samotnie przez około siedemdziesiąt lat, odziany jedynie we własne włosy i pas z liści.
Opowiedział Paffnucjuszowi, że anioł przynosił mu Komunię, a Bóg cudownie podtrzymywał go na pustyni. Wkrótce po ich spotkaniu zmarł, a Paffnucjusz go pochował. Szeroko czczony zarówno w Kościele Wschodu, jak i Zachodu, Onufry stał się jednym z najbardziej ukochanych ojców pustyni, wzorem skrajnej ascezy i całkowitego zawierzenia Bogu oraz patronem pustelników i tkaczy.
Crucis