Święty Papiasz z Hierapolis
Św. Papiasz z Hierapolis był biskupem Hierapolis we Frygii w Azji Mniejszej w pierwszej połowie II wieku i jednym z najwcześniejszych pisarzy chrześcijańskich po epoce apostolskiej. Należał do pokolenia, które miało jeszcze żywy kontakt z uczniami apostołów; według tradycji był związany ze św. Polikarpem, a podobno nawet słyszał apostoła Jana.
Napisał dzieło w pięciu księgach, Wyjaśnienie wypowiedzi Pańskich, z którego zachowały się jedynie fragmenty u późniejszych autorów, zwłaszcza u Euzebiusza i Ireneusza. Papiasz cenił przede wszystkim „żywy głos” tradycji ustnej, szukając tych, którzy znali apostołów, aby dowiedzieć się, czego nauczał Pan, a jego zachowane fragmenty przechowują cenne wczesne świadectwo o początkach Ewangelii, zwłaszcza że Marek spisał nauczanie Piotra, a Mateusz zebrał wypowiedzi Pana. Choć późniejsi czytelnicy uznali niektóre z jego poglądów za naiwne, jego świadectwo ma wielką wartość dla wczesnych dziejów Ewangelii. Jest czczony jako święty.
Wybrane cytaty
“Słowa Pana są chlebem wystarczającym na całe życie; zbieraj je i niech nic nie spadnie na ziemię.”
“Zawsze bardziej niż słowa jakiejkolwiek księgi ceniłem żywy głos tych, którzy chodzili z apostołami.”
“Marek, tłumacz Piotra, wiernie zapisał to, co zapamiętał, niczego nie pomijając z tego, co Pan czynił i mówił.”
Crucis