Święty Piotr z Tarentaise
Święty Piotr z Tarentaise urodził się około 1102 roku w pobliżu Vienne we Francji i zmarł 14 września 1174 roku. Jako młody człowiek wstąpił do zakonu cystersów wraz z kilkoma członkami swojej rodziny i zasłynął gorliwością i świętością. Wybrany opatem klasztoru w Tamié w Alpach, wybudował tam hospicjum dla licznych podróżnych przemierzających górskie przełęcze i hojnie wspierał ubogich.
Wbrew własnej woli został arcybiskupem Tarentaise w Sabaudii i zabrał się do reformy zaniedbanej archidiecezji: przywracał dyscyplinę, obdarowywał ubogich z taką szczodrością, że stał się znany ze swojej miłości, a co roku w Wielkim Poście usuwał się w samotność klasztoru, by odnowić ducha. Cieszył się zaufaniem papieży i królów, wysyłano go więc z trudnymi misjami pokojowymi: usiłował uleczyć rozłam w Kościele i pojednać zwaśnionych książąt. Zmarł w czasie jednej z takich wypraw pojednawczych, a kanonizowano go zaledwie kilka lat później, w 1191 roku; jego wspomnienie przypada 8 maja.
Crucis