Święty Poemen
Święty Poemen Wielki był egipskim Ojcem Pustyni, który żył w IV i V wieku i zmarł około 450 roku. Niewiele wiadomo o zewnętrznych wydarzeniach jego życia poza tym, że żył jako mnich na pustyni Sketis wraz z kilkoma swoimi braćmi, a gdy osadę zniszczyły najazdy barbarzyńców, on i jego wspólnota przenieśli się w inne samotne miejsca, by kontynuować życie modlitwy.
Jest jednak jednym z najczęściej cytowanych Ojców Pustyni w „Apoftegmatach”, czyli „Sentencjach Ojców Pustyni” – zresztą samo jego imię oznacza „pasterz”. Jego wypowiedzi cechuje głęboka łagodność, pokora i rzadka umiejętność rozeznawania dusz; zalecał cierpliwość, powstrzymywanie się od sądzenia innych i miłosierdzie wobec słabych. Znane jest jego nauczanie, że mnich powinien płakać nad własnymi grzechami, a nie badać bliźniego. Jest czczony jako święty i mistrz mądrości monastycznej.
Wybrane cytaty
“Czuwaj nad swoimi myślami jak odźwierny nad bramą: wpuszczaj dobre, a złe odpędzaj.”
“Wylej wodę na swój gniew, póki jest jeszcze mały, zanim urośnie w ogień, którego nie zdołasz ugasić.”
“Czujność nad sercem jest całym dziełem mnicha, bo z serca płynie życie i śmierć.”
Crucis