Święci i autorzy

Święty Proklos z Konstantynopola

Św. Proklos z Konstantynopola był mężem Kościoła i słynnym kaznodzieją V wieku, uczniem i sekretarzem św. Jana Chryzostoma, od którego nauczył się sztuki świętej wymowy. Był biskupem, a od około 434 roku arcybiskupem Konstantynopola, stolicy cesarstwa, i prowadził jego Kościół z łagodnością i mądrością w burzliwej epoce sporów doktrynalnych.

Zapamiętano go przede wszystkim ze słynnego kazania wygłoszonego około 429 roku w obecności patriarchy Nestoriusza, w którym wymownie bronił tytułu Theotokos, „Bogarodzica” albo „Matka Boża”, dla Najświętszej Maryi Panny. Nestoriusz sprzeciwiał się temu tytułowi, głosząc podział w Chrystusie, który czyniłby Maryję matką tylko człowieka Jezusa; Proklos, nalegając, że ten, który narodził się z Maryi, jest prawdziwie Bogiem, Słowem, które stało się ciałem, pomógł przygotować potępienie nestorianizmu na Soborze Efeskim w 431 roku i uroczyste potwierdzenie Boskiego macierzyństwa Maryi. Rozjemca starający się leczyć podziały, zmarł około 446 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 24 października.

Wybrane cytaty

“Dziewica stała się krosnem, na którym utkano szatę naszego zbawienia, bezszwową tunikę Wcielonego Słowa.”
— Święty Proklos z Konstantynopola
“Ten, który z natury jest wszędzie, został zamknięty w łonie Dziewicy, aby Nieogarniony zbliżył się do ograniczonych.”
— Święty Proklos z Konstantynopola
“Niebo zstąpiło na ziemię, aby ziemia mogła być wyniesiona do nieba; oto cud Słowa, które stało się ciałem.”
— Święty Proklos z Konstantynopola