Święty Prokop Sazawski
Święty Prokop Sazawski urodził się około 970 roku w Czechach i według tradycji kształcił się w nauce słowiańskiej, przekazanej z misji świętych Cyryla i Metodego. Wyświęcony na kapłana, a potem wybierając życie zakonne, wycofał się, by żyć jako pustelnik w lesie nad rzeką Sazawą, gdzie jego świętość przyciągnęła do niego uczniów.
Około 1032 roku, z poparciem czeskiego księcia, założył klasztor w Sazawie i został jego pierwszym opatem. Dom ten stał się znaczącym ośrodkiem liturgii i piśmiennictwa słowiańskiego w kraju coraz bardziej wciąganym w łaciński Zachód, zachowując przez pewien czas staro-cerkiewno-słowiańską tradycję nabożeństwa w języku ludowym. Prokop zarządzał swoimi mnichami z ojcowską życzliwością i był czczony za surowość życia i miłosierdzie. Zmarł 25 marca 1053 roku i został kanonizowany w 1204 roku jako jeden ze świętych patronów narodu czeskiego. Jego wspomnienie przypada 4 lipca.
Wybrane cytaty
“Uciekaj w samotność lasu i tam pracuj i módl się przed samym Bogiem.”
“Wypędzaj demony serca pokorą, postem i nieustanną modlitwą.”
“Niech praca twoich rąk i modlitwa twojego serca wznoszą się razem jako jedna ofiara.”
Crucis