Święty Prosper z Akwitanii
Święty Prosper z Akwitanii urodził się około 390 roku w Akwitanii, w Galii. Choć był osobą świecką, a nie biskupem, stał się jednym z najbardziej wpływowych teologów V wieku oraz czołowym uczniem i obrońcą świętego Augustyna z Hippony. Jako wykształcony mnich z południowej Galii poświęcił się obronie nauki Augustyna o pierwszeństwie łaski Bożej w dziele zbawienia.
Gdy niektórzy mnisi z południowej Galii, zwani później semipelagianami, głosili, że pierwszy krok ku wierze może wypływać z ludzkiego wysiłku bez łaski, Prosper pisał przeciwko nim z mocą, a nawet udał się do Rzymu, by uzyskać poparcie papieża dla nauki Augustyna. Później przebywał w Rzymie, najprawdopodobniej w służbie papieża św. Leona Wielkiego. Oprócz dzieł teologicznych napisał szeroko używaną kronikę dziejów świata oraz zbiór wyjaśniający naukę o łasce, a jego maksyma, że „prawo modlitwy ustanawia prawo wiary”, stała się klasyczną zasadą. Zmarł około 455 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 25 czerwca.
Wybrane cytaty
“Łaska jest darmowym darem Boga; nie możemy zasłużyć na miłość, która pierwsza pochyliła się, by nas odnaleźć.”
“Krzyż Chrystusa jest ceną wszelkiej łaski; nic nie przychodzi do nas inaczej niż przez to, co On zapłacił.”
“Każde dobre dzieło zaczyna się od łaski i łaską jest uwieńczone; nawet nasze zasługi są Jego darami dla nas.”
Crucis