Święty Remigiusz
Święty Remigiusz (Remi) urodził się około 437 roku w północnej Galii (dzisiejsza Francja), a zmarł 13 stycznia 533 roku w Reims. Znany z uczoności i świętości już jako młody człowiek, został wybrany na biskupa Reims, gdy miał jeszcze nieco ponad dwadzieścia lat, i rządził tą stolicą przez jakieś siedemdziesiąt lat, stając się najwpływowszym duchownym frankijskiej Galii.
Jego wielkim dziełem było nawrócenie Franków. Gdy ich król Chlodwig I, jeszcze poganin, przypisał trudno wywalczone zwycięstwo na polu bitwy Bogu swojej katolickiej żony, świętej Klotyldy, Remigiusz pouczył go i ochrzcił – według tradycji w Reims około roku 496, wraz z tysiącami jego wojowników – wypowiadając znane słowa: „Skłoń głowę, dumny Sykambrze; oddaj cześć temu, co spaliłeś, i spal to, czemu oddawałeś cześć”. Ten chrzest związał królestwo Franków z wiarą katolicką i ukształtował chrześcijańskie dzieje Francji. Jest czczony jako „Apostoł Franków”.
Wybrane cytaty
“Zaszczep wiarę w możnych, a jej gałęzie osłonią maluczkich.”
“Cierpliwość wobec niewierzących zdobywa więcej dusz niż najbardziej błyskotliwy argument.”
“Skłoń głowę w pokorze; uwielbiaj to, co paliłeś, i pal to, co uwielbiałeś.”
Crucis