Święty Robert Bellarmin
Święty Robert Bellarmin urodził się 4 października 1542 roku w Montepulciano w Toskanii we Włoszech, a zmarł 17 września 1621 roku w Rzymie. Jako bratanek papieża Marcellego II wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i został czołowym teologiem katolickim swojego pokolenia, wykładając w Lowanium i Rzymie. Później został kardynałem i przez krótki czas arcybiskupem Kapui, służąc papieżom w wielkich sporach epoki.
Jego Dysputy o spornych kwestiach wiary chrześcijańskiej systematycznie wykładały i broniły nauki katolickiej wobec reformatorów, a jego pisma o władzy Kościoła i państwa pozostają wpływowe. Człowiek osobistej prostoty, który oddał swój majątek ubogim, był także kierownikiem duchowym – jak wiadomo, przyjacielem, a w końcu ostrożnym doradcą Galileusza – i autorem dzieł nabożnych. Został kanonizowany w 1930 roku i ogłoszony doktorem Kościoła w 1931 roku.
Wybrane cytaty
“Pokora jest fundamentem wszelkiej cnoty; gdy jej brakuje, cały gmach duchowy się wali.”
“Gdzie mieszka pycha, tam prawda nie może zostać przyjęta, bo pycha chce być autorem tego, co znajduje.”
“Jasno poznać własną grzeszność i w pełni zaufać Bożemu miłosierdziu – oto początek świętości.”
Crucis