Święci i autorzy

Święty Roch

Święty Roch urodził się około 1295 roku w Montpellier we Francji jako syn namiestnika miasta i w młodym wieku został sierotą. Rozdał spadek ubogim i wyruszył jako pielgrzym do Rzymu, a właśnie w tej drodze, gdy dżuma pustoszyła miasta Włoch, odnalazł swoje powołanie: zatrzymywał się w dotkniętych zarazą miastach, by opiekować się chorymi, a wielu, jak mówiono, doznawało uzdrowienia pod jego dotykiem i modlitwą.

W końcu sam zaraził się dżumą i nie chcąc być ciężarem dla innych, wycofał się do lasu, by umrzeć; tradycja głosi, że pies codziennie przynosił mu chleb i lizał jego ranę, aż wyzdrowiał. Gdy wreszcie wrócił do Montpellier nierozpoznany, wzięto go za szpiega i uwięziono, i zmarł w niewoli około 1327 roku. Ze względu na opiekę nad chorymi na dżumę i własne uzdrowienie stał się jednym z najczęściej wzywanych patronów w czasie epidemii i chorób zakaźnych; obchodzony jest 16 sierpnia.

Wybrane cytaty

“W chorobie i opuszczeniu dusza, która ufa Bogu, nigdy nie jest naprawdę sama.”
— Święty Roch
“Znoś cierpliwie własne utrapienia, ofiarując je za cierpienia innych.”
— Święty Roch
“Służ chorym, choćby z narażeniem własnego życia, bo miłość nie ucieka przed cierpieniem.”
— Święty Roch