Święty Tarach
Święty Tarach (zm. ok. 304 r.) był, według swoich starożytnych i szczegółowych akt, człowiekiem w podeszłym wieku – rzymskim weteranem pochodzenia cylicyjskiego – który wraz z młodszymi towarzyszami, Probusem i Andronikiem, został aresztowany podczas prześladowania Dioklecjana w Cylicji (w dzisiejszej Turcji). Opis ich procesów zachowuje to, co ma być zapisem ich przesłuchań przed rzymskim namiestnikiem, w których cała trójka niewzruszenie wyznała Chrystusa i odmówiła złożenia ofiary bogom.
Poddawani wielokrotnie brutalnym torturom w trakcie kolejnych rozpraw, pozostali niezachwiani, odpowiadając sędziemu z odwagą, a nawet z dowcipem, i w końcu zostali skazani na śmierć na amfiteatrze, gdzie zgładzono ich mieczem, bo dzikie zwierzęta nie chciały ich skrzywdzić. Ich relikwie zostały z czcią odzyskane przez chrześcijan. Czczona razem na Wschodzie i na Zachodzie, ta trójka jest wspominana jako męczennicy, których wytrwałość w długim cierpieniu stała się głośnym przykładem chrześcijańskiej wytrzymałości.
Crucis