Święty Wincenty Ferreriusz
Święty Wincenty Ferreriusz urodził się 23 stycznia 1350 roku w Walencji w Hiszpanii, a zmarł 5 kwietnia 1419 roku w Vannes w Bretanii we Francji. Dominikanin o wielkiej uczoności, stał się jednym z najpotężniejszych wędrownych kaznodziejów w dziejach Kościoła, przemierzając przez około dwadzieścia lat Hiszpanię, Francję, Włochy i inne kraje. Podążały za nim ogromne tłumy, a jego kazania o grzechu, śmierci, sądzie i nawróceniu przypisuje się niezliczone nawrócenia Żydów, muzułmanów i chrześcijan, którzy odstąpili od wiary.
Żył w czasach wielkiej schizmy zachodniej, gdy rywalizujący pretendenci dzielili papiestwo, i przez pewien czas popierał linię awiniońską; lecz dostrzegłszy szkodę, jaką podział wyrządzał Kościołowi, ostatecznie wycofał to poparcie, przyczyniając się do utorowania drogi Soborowi w Konstancji, by przywrócił jedność pod jednym papieżem. Często głosząc o Sądzie Ostatecznym, nazywany był „Aniołem Apokalipsy”. Został kanonizowany w 1455 roku.
Wybrane cytaty
“„Dzień dzisiejszy jest nasieniem wieczności; zasiej go dobrze, bo jutro może ci nie być dane.””
“„Czyń pokutę teraz, gdy drzwi miłosierdzia stoją otworem, bo ta sama ręka, która ostrzega, przyjmuje także do domu.””
“„Niebo bardziej raduje się jedną łzą żalu niż tysiącem próżnych słów.””
Crucis