Święci i autorzy

Święta Zelia Martin

Marie-Azélie Guérin, zawsze zwana Zelią, urodziła się 23 grudnia 1831 roku w Saint-Denis-sur-Sarthon w Normandii we Francji. Jako młoda kobieta czuła pociąg do sióstr z Hôtel-Dieu w Alençon, lecz powiedziano jej, że nie ma powołania do życia zakonnego, zwróciła się więc ku wyrobowi koronki alençońskiej, w czym osiągnęła wielką biegłość; od 1853 roku prowadziła własny warsztat i przedsiębiorstwo, zatrudniając i koordynując sieć koronczarek. W 1858 roku wyszła za Ludwika Martina, zegarmistrza z Alençon. W ciągu trzynastu lat urodziła dziewięcioro dzieci i czworo z nich straciła w niemowlęctwie lub we wczesnym dzieciństwie; ten ból niosła z wiarą, zapisaną w jej licznych zachowanych listach, które razem tworzą jeden z najpełniejszych portretów zwyczajnego katolickiego domu XIX wieku.

Jej interes prosperował pod jej kierunkiem, podczas gdy wychowywała rodzinę i prowadziła dom naznaczony codzienną Mszą Świętą, hojnością wobec ubogich i chorych oraz otwartą serdecznością. Guz w piersi zauważyła na lata przedtem, zanim pod koniec 1876 roku uznano go za nieoperacyjny. W czerwcu 1877 roku odbyła pielgrzymkę do Lourdes z trzema najstarszymi córkami, szukając uzdrowienia, które nie nadeszło, i zmarła w Alençon 28 sierpnia 1877 roku, mając czterdzieści pięć lat, gdy jej najmłodsza córka Teresa, przyszła święta Teresa z Lisieux, miała cztery lata. Zelia i Ludwik zostali beatyfikowani razem w Lisieux w 2008 roku i kanonizowani przez papieża Franciszka 18 października 2015 roku, jako pierwsze w historii Kościoła małżeństwo kanonizowane wspólnie. Są szeroko wzywani jako patroni małżeństwa i życia rodzinnego chrześcijan, a wspomina się ich razem 12 lipca.