Święty Zenon z Werony
Św. Zenon z Werony był biskupem Werony w północnych Włoszech w IV wieku, najprawdopodobniej pochodzenia afrykańskiego, na co wskazują jego styl, uczoność i sposób myślenia zdradzające związek z żywą kulturą chrześcijańską rzymskiej Afryki Północnej. Rządził Kościołem weroneńskim przez około dziesięć lat w drugiej połowie wieku, jako gorliwy pasterz, który wspierał chrzest nawróconych, konsekrację dziewic i troskę o ubogich.
Zapamiętano go głównie dzięki około dziewięćdziesięciu krótkim kazaniom, czyli traktatom, które zachowały się pod jego imieniem – zwięzłym i żywym przemówieniom o tajemnicach wiary, sakramentach chrztu i Eucharystii, życiu moralnym i świętach Kościoła. Homilie te są cennym oknem na liturgię, katechezę i codzienne życie chrześcijańskie wczesnego Kościoła we Włoszech i odzwierciedlają trwającą walkę z pogaństwem i herezją ariańską. Zmarł około 371 lub 380 roku, a długa tradycja czci go jako męczennika i patrona Werony. Jego wspomnienie obchodzi się 12 kwietnia.
Wybrane cytaty
“Nie lękaj się ciasnej bramy; jest ciasna tylko dla bagażu grzechu, a dusza przechodzi przez nią z łatwością.”
“Dawaj ubogim, a pożyczasz Chrystusowi; jałmużna, która opuszcza twoją dłoń, dociera do nieba przed tobą.”
“Prawdziwe bogactwo chrześcijanina to nie to, co zatrzymuje, lecz to, co daje; składaj swój skarb w rękach ubogich.”
Crucis