Święci Poncjan i Hipolit
Święci Poncjan i Hipolit są czczeni razem jako męczennicy, których historia jest historią pojednania. Poncjan był biskupem Rzymu w latach 230–235, a Hipolit uczonym i surowym rzymskim kapłanem i teologiem – jednym z najpłodniejszych pisarzy chrześcijańskich swojej epoki – który popadł w schizmę, tak sprzeciwiając się temu, co uważał za pobłażliwość niektórych papieży, że pewne stronnictwo wystawiło go jako rywala, czyli antypapieża.
Gdy w 235 roku wybuchło prześladowanie cesarza Maksymina Traka, obu mężczyzn aresztowano i wspólnie skazano na zabójczą pracę w kopalniach na wyspie Sardynii. Tam, we wspólnym cierpieniu, Hipolit został pojednany z Kościołem, a Poncjan, który wcześniej zrezygnował z papiestwa, aby następca mógł swobodnie rządzić, umacniał współwięźnia; obaj zmarli z powodu trudów i byli czczeni jako męczennicy. Ich ciała sprowadzono później z powrotem do Rzymu i pochowano z honorami, a Kościół obchodzi ich wspólną pamięć 13 sierpnia.
Crucis