Święci i autorzy

Anioł Pokoju

Anioł Pokoju to niebiański posłaniec, który według relacji widzącej z Fatimy, Łucji dos Santos, ukazał się trzykrotnie trojgu pastuszkom, Łucji, Franciszkowi i Hiacyncie, w 1916 roku, w roku poprzedzającym objawienia Najświętszej Maryi Panny, aby przygotować ich dusze na to, co miało nadejść. Nazywając siebie Aniołem Pokoju i Aniołem Portugalii, przyszedł nauczyć dzieci modlitwy i zadośćuczynienia za grzech.

Podczas swoich odwiedzin padał twarzą na ziemię i uczył dzieci modlitw uwielbienia i zadośćuczynienia, przede wszystkim modlitwy zaczynającej się od słów: „Mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie i kocham Cię”, oraz zachęcał je do składania ofiar i modlitw w intencji nawrócenia grzeszników. Podczas ostatniego objawienia podał im Komunię Świętą, trzymając kielich i Hostię, z której spadały krople krwi, i nauczył ich modlitwy czci i miłości do Najświętszej Eucharystii. Te przygotowawcze wizje stanowią część szerszych wydarzeń fatimskich zatwierdzonych przez Kościół i podkreślają jego wezwanie do modlitwy, pokuty i pobożności eucharystycznej.

Wybrane cytaty

“Nie bójcie się. Jestem Anioł Pokoju. Módlcie się razem ze mną.”
— Anioł Pokoju, Fatima, 1916
“Mój Boże, wierzę, uwielbiam, ufam i kocham Cię; proszę Cię o przebaczenie dla tych, którzy nie wierzą, nie uwielbiają, nie ufają i nie kochają Cię.”
— Anioł Pokoju, Fatima, 1916
“Módlcie się! Módlcie się gorliwie! Serca Jezusa i Maryi mają wobec was zamiary pełne miłosierdzia.”
— Anioł Pokoju, Fatima, 1916