Święci i autorzy

Pierwsi męczennicy Kościoła rzymskiego

Pierwsi męczennicy Kościoła rzymskiego to chrześcijanie z Rzymu, którzy zostali zabici podczas najwcześniejszego i najokrutniejszego z cesarskich prześladowań, za cesarza Nerona w roku 64. Gdy wielki pożar zniszczył znaczną część miasta, Neron, by odwrócić od siebie podejrzenie, że go wzniecił, zrzucił winę na chrześcijan i poddał ich okrutnej, widowiskowej rzezi, o czym wspomina nawet rzymski historyk Tacyt.

Tych wiernych, wielu nawróconych przez nauczanie apostołów Piotra i Pawła, uczyniono publiczną rozrywką: jednych okrywano skórami zwierząt i rozszarpywano psami, innych ukrzyżowano, jeszcze innych palono jako żywe pochodnie, by oświetlały nocą ogrody Nerona. Umierali z taką stałością, że nawet ich pogańscy prześladowcy poruszeni byli litością. Czczeni jako kwiat Kościoła rzymskiego zroszony ich krwią i słusznie wspominani w dzień po święcie Piotra i Pawła, ci bezimienni męczennicy są wspominani 30 czerwca.