1 Księga Machabejska

Biblia w skrócie · Stary Testament

1 Księga Machabejska

Księgi historyczne · 16 rozdziałów · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Sędziwy kapłan dostaje rozkaz złożenia pogańskiej ofiary. Odmawia, ucieka w góry z pięcioma synami i tak rodzi się powstanie.

Pierwsza Księga Machabejska opowiada o oczyszczeniu Świątyni i o rodzinie, która oddała życie, by Przymierze przetrwało aż do Chrystusa.

Pierwsza Księga Machabejska to księga historyczna Starego Testamentu, która opowiada, jak wierna żydowska rodzina walczyła w obronie kultu Boga i Jego Prawa, gdy obcy król próbował je zniszczyć.

Prześladowanie

Po śmierci Aleksandra Wielkiego jego imperium podzielili między siebie wodzowie, a Ziemia Święta znalazła się pod władzą królów greckich. Wielu Żydów pociągały greckie obyczaje i zaczęli porzucać drogi swoich ojców.

Około roku sto sześćdziesiątego siódmego przed Chrystusem król Antioch Epifanes zabrał skarby Świątyni, zakazał obrzezania i święcenia szabatu, a w Świątyni jerozolimskiej ustawił pogański ołtarz. Tych, którzy zachowywali Prawo, skazywano na śmierć.

Powstanie Matatiasza

W miasteczku Modin mieszkał sędziwy kapłan Matatiasz z pięcioma synami. Gdy królewski urzędnik kazał mu złożyć pogańską ofiarę, odmówił, a Żyda, który wystąpił, by usłuchać rozkazu, zabił.

Matatiasz uciekł z synami w góry, a dołączyło do nich wielu wiernych mężczyzn. Przed śmiercią dał synom takie polecenie: Przetoż teraz, o synowie, bądźcie miłośnicy Zakonu a dajcie dusze wasze za przymierze ojców waszych. 1 Księga Machabejska 2,50

Juda Machabeusz

Dowództwo objął jego syn Juda, zwany Machabeuszem. Z niewielkimi oddziałami ludzi ufających Bogu pokonywał większe armie wysyłane przeciw niemu, aż greccy wodzowie zostali odparci.

Wtedy Juda i jego bracia powiedzieli: Oto zstarci są nieprzyjaciele naszy: pódźmyż teraz, abyśmy oczyścili i odnowili święte. 1 Księga Machabejska 4,36 Zastali przybytek spustoszony, zburzyli zbezczeszczony ołtarz i zbudowali nowy z nieciosanych kamieni.

Dokładnie trzy lata po zbezczeszczeniu Świątyni lud znów złożył ofiarę wśród pieśni i radości. Przez osiem dni obchodzono poświęcenie i odtąd stało się ono corocznym świętem.

Wkrótce potem Antioch zmarł, a za jego następców wojny trwały dalej. Juda zawarł układ z Rzymem, lecz około roku sto sześćdziesiątego przed Chrystusem poległ w bitwie z dużo liczniejszą armią.

Jonatan i Szymon

Przywódcą ludu został jego brat Jonatan. Dzięki roztropnym układom z rywalizującymi królami Syrii zdobył poważanie i został arcykapłanem, później jednak podstępnie go pojmano i zabito.

Rządy objął wtedy ostatni żyjący brat, Szymon. Około roku sto czterdziestego drugiego przed Chrystusem uwolnił Izraela od daniny płaconej obcym królom, a lud żył w pokoju, każdy pod swoją winoroślą i swoim figowcem.

Lud zatwierdził Szymona jako przywódcę i arcykapłana. Później jego zięć Ptolemeusz zamordował Szymona i dwóch jego synów podczas uczty. Syn Szymona, Jan Hirkan, ocalał, a księga kończy się tym, jak zajmuje on miejsce ojca.

Przesłanie księgi

Główne przesłanie Pierwszej Księgi Machabejskiej jest takie, że Bóg dotrzymuje Przymierza z tymi, którzy pozostają Mu wierni, nawet gdy cierpią, i że w czasach zagrożenia zachowuje swój lud i oddawaną Mu cześć. Odwaga Machabeuszy ocaliła Prawo i Świątynię aż do czasu, gdy miał przyjść Chrystus. W Jezusie, prawdziwej Świątyni i Synu Dawida, Przymierze wypełnia się dla wszystkich narodów.

Rozważanie

Szymon ginie podczas uczty, zamordowany przez własnego zięcia, a jego miejsce zajmuje syn Jan. Tak kończy się ta księga.

Juda, Jonatan i Szymon padali jeden po drugim, a jednak każdy z nich poniósł Przymierze nieco dalej i przekazał je następnemu.

Tak właśnie przekazuje się wiarę, a pokusa, by zamienić ją na obyczaje epoki, nigdy nie zniknęła.

Przekaż dziś swoją wiarę dalej: naucz dziecko modlitwy albo powiedz komuś, dlaczego wierzysz.