
Biblia w skrócie · Stary Testament
2 Księga Machabejska
Księgi historyczne · 15 rozdziałów · 3 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Dziewięćdziesięcioletni uczony w Piśmie, który nie chce jeść wieprzowiny. Siedmiu braci i ich matka, którzy nie złamią Prawa.
2 Księga Machabejska to księga męczenników i nadziei, która sięga poza śmierć, a Kościół znajduje w niej jedno z najwcześniejszych świadectw modlitwy za zmarłych.
2 Księga Machabejska to historyczna księga Starego Testamentu. Opowiada, jak wierni Żydzi bronili Świątyni i Prawa Bożego przed pogańskim królem i jak Bóg daje życie po śmierci tym, którzy za Niego umierają.
Świątynia w niebezpieczeństwie
Księga otwiera się dwoma listami do Żydów w Egipcie, zachęcającymi ich do obchodzenia święta oczyszczenia Świątyni. Następnie autor zaczyna streszczać obszerniejsze dzieło Jazona z Cyreny.
Opowieść zaczyna się w Jerozolimie, gdzie święty arcykapłan Oniasz strzegł pokoju w mieście. Królewski urzędnik Heliodor przybył, by zagarnąć skarbiec Świątyni, lecz powaliło go niebiańskie widzenie i ocalał tylko dlatego, że Oniasz się za niego modlił.
Prześladowanie
Około stu siedemdziesięciu pięciu lat przed Chrystusem królem został Antioch Epifanes. Ambitni ludzie kupowali od niego urząd arcykapłana, a wśród kapłanów szerzyły się greckie obyczaje.
Antioch złupił Świątynię i zakazał Żydom święcić szabat, obrzezywać synów i czcić Boga ojców. Samą Świątynię oddano na pogański kult.
Męczennicy
Eleazarowi, dziewięćdziesięcioletniemu uczonemu w Piśmie, kazano jeść wieprzowinę. Odmówił i dobrowolnie poszedł na śmierć, zostawiając młodym przykład szlachetnej śmierci.
Potem pojmano siedmiu braci i ich matkę. Synowie jeden po drugim byli torturowani i zabijani, bo nie chcieli złamać Prawa, a o zmartwychwstaniu mówili z ufnością.
Matka zachęcała najmłodszego syna: Proszę, synu, abyś pojźrzał na niebo i na ziemię, i na wszytko, co na nich jest, i zrozumiał, iż to Bóg z niszczego uczynił i rodzaj ludzki.
2 Księga Machabejska 7,28 Potem i ona zginęła.
Juda Machabeusz
Juda Machabeusz zebrał na pustyni niewielki oddział i z Bożą pomocą odnosił zwycięstwo za zwycięstwem.
Około stu sześćdziesięciu czterech lat przed Chrystusem odbił Jerozolimę, oczyścił Świątynię i ponownie poświęcił ołtarz podczas ośmiu dni radości.
Po jednej z późniejszych bitew Juda odkrył, że niektórzy z jego poległych żołnierzy ukrywali pod tunikami amulety bożków. Posłał do Jerozolimy dwanaście tysięcy drachm srebra, aby złożono ofiarę za ich grzechy.
Autor uznaje, że Juda postąpił dobrze, myśląc o zmartwychwstaniu: A tak święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłe, aby byli od grzechów rozwiązani.
2 Księga Machabejska 12,46
Zwycięstwo nad Nikanorem
Wódz Nikanor groził, że spali Świątynię, jeśli Juda nie zostanie mu wydany.
Przed bitwą Juda opowiedział swoim ludziom sen. Ukazali mu się zmarły arcykapłan Oniasz i prorok Jeremiasz, a Jeremiasz wręczył mu złoty miecz jako dar od Boga.
Juda pokonał Nikanora, a lud wysławiał Boga za ocalenie Jego świętego miejsca. Księga kończy się skromną nadzieją autora, że dobrze opowiedział tę historię.
Główne przesłanie 2 Księgi Machabejskiej brzmi: Bóg jest wierny tym, którzy są wierni Jemu, a śmierć nie jest końcem. Męczennicy zaufali Stwórcy, który wszystko czyni z niczego i wskrzesi umarłych, a Kościół czci ich świadectwo i w tej samej nadziei modli się za zmarłych. Nadzieja ta wypełnia się w Jezusie Chrystusie, który oddał życie za swój lud i zmartwychwstał, a Jego Zmartwychwstanie jest rękojmią naszego.
Rozważanie
Autor kończy pokorną nadzieją, że dobrze opowiedział tę historię. Jej najjaśniejsza karta należy do matki, która zachęcała najmłodszego syna, by spojrzał na niebo i ziemię i zaufał Bogu, który uczynił je z niczego.
Śmierć nie jest końcem, a miłość nie zatrzymuje się na grobie. Juda złożył ofiarę za swoich poległych żołnierzy.
Ci, których straciliśmy, wciąż potrzebują naszej modlitwy.
Wspomnij dziś kogoś zmarłego i zamów za niego Mszę świętą albo pomódl się za jego duszę.
Crucis