1 Księga Samuela

Biblia w skrócie · Stary Testament

1 Księga Samuela

Księgi historyczne · 31 rozdziałów · 5 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Lud chciał mieć króla, jak wszystkie inne narody. Bóg dał mu Saula, wysokiego i okazałego. Potem posłał Samuela do młodego pasterza.

1 Księga Samuela opowiada o tym, jak Bóg patrzy nie na wygląd, lecz na serce, i jak przygotowuje tron Dawida, a zarazem tron Chrystusa.

1 Księga Samuela jest księgą historyczną Starego Testamentu i opowiada, jak Izrael, prowadzony dotąd przez sędziów, otrzymał króla oraz jak Bóg odsunął pysznego Saula i wybrał pokornego Dawida.

Anna i Samuel

Izrael nie miał króla, a kapłan Heli służył w świętym miejscu w Szilo. Kobieta imieniem Anna nie miała dzieci i modliła się tam ze łzami, obiecując oddać syna Panu.

Bóg ją wysłuchał i urodziła syna, któremu dała na imię Samuel. Gdy dziecko zostało odstawione od piersi, Anna przyprowadziła je do Szilo, by służyło w domu Bożym, tak jak obiecała.

Synowie samego Helego, Chofni i Pinchas, byli niegodziwymi kapłanami, którzy gardzili ofiarami składanymi Panu. Pewnej nocy Bóg zawołał chłopca Samuela, a ten myślał, że to Heli go woła. Heli nauczył go, jak ma odpowiedzieć, i Samuel rzekł: Mów Panie; bo słucha sługa twój. 1 Księga Samuela 3,10

Bóg oznajmił Samuelowi, że na dom Helego spadnie sąd. Odtąd cały Izrael wiedział, że Samuel jest prorokiem Pana.

Arka i Filistyni

Filistyni pokonali Izraela w bitwie i zdobyli Arkę Przymierza. Chofni i Pinchas zginęli, a dziewięćdziesięcioośmioletni Heli, usłyszawszy tę wiadomość, upadł na wznak i umarł.

Arka przyniosła Filistynom same nieszczęścia. Ich bożek Dagon runął przed nią, a ich miasta nawiedziły plagi. Po siedmiu miesiącach odesłali ją Izraelowi.

Następnie Arka spoczywała przez dwadzieścia lat w Kiriat-Jearim. Samuel wezwał lud, by porzucił fałszywych bogów i wrócił do Pana, a Bóg dał Izraelitom zwycięstwo nad Filistynami pod Mispą.

Saul, pierwszy król

Gdy Samuel się zestarzał, starsi zażądali króla, takiego, jakiego miały inne narody. Samuel ostrzegł ich, ile będzie ich kosztował król, lecz Bóg kazał mu usłuchać ich głosu.

Samuel namaścił Saula, syna Kisza, wysokiego młodzieńca z pokolenia Beniamina. Następnie Saul został jawnie wybrany wobec ludu, a swoją wartość pokazał, ratując miasto Jabesz w Gileadzie przed Ammonitami.

Saul nie pozostał jednak wierny. W Gilgal sam złożył ofiarę, zamiast czekać na Samuela. Później otrzymał polecenie, by wytępić Amalekitów, a mimo to oszczędził ich króla i najlepsze z ich stad.

Samuel skarcił go słowami: lepsze bowiem jest posłuszeństwo niźli ofiary. 1 Księga Samuela 15,22 Bóg odrzucił Saula jako króla, a Samuel go opłakiwał.

Wybór Dawida

Bóg posłał Samuela do Betlejem, do domu Jessego, by namaścił nowego króla. Samuel patrzył na wysokich i urodziwych synów Jessego i sądził, że wybór jest oczywisty. Bóg jednak powiedział, że człowiek widzi, co się pokazuje, a Pan patrzy na serce. 1 Księga Samuela 16,7

Wybrańcem okazał się Dawid, najmłodszy, który właśnie pasł owce. Samuel go namaścił i od tego dnia Duch Pański zstąpił na Dawida.

Tymczasem Saula dręczył zły duch. Dawida sprowadzono na dwór, by grał mu na harfie, i Saul go pokochał.

Dawid i Goliat

Filistyni zebrali się przeciw Izraelowi w Dolinie Terebintów. Ich wojownik, olbrzym Goliat z Gat, przez czterdzieści dni szydził z wojsk Izraela i nikt nie odważył się stanąć z nim do walki.

Dawid przyszedł, by przynieść jedzenie braciom, i usłyszał zniewagę rzucaną na Boga żywego. Uzbrojony jedynie w procę i pięć gładkich kamieni, wyszedł naprzeciw Goliata, powalił go, a potem odciął mu głowę. Filistyni uciekli.

Zazdrość Saula

Dawid zasłynął, a kobiety śpiewały, że Saul pobił tysiące, a Dawid dziesiątki tysięcy. Od tego dnia Saul patrzył na niego z zazdrością i lękiem.

Syn Saula, Jonatan, pokochał Dawida jak własną duszę i zawarł z nim przymierze. Dawid poślubił też córkę Saula, Mikal. Saul jednak rzucał w Dawida włócznią i raz po raz próbował go zabić.

Dawid uciekł i żył jak banita, w jaskini Adullam i na pustyni, a wokół niego zgromadziły się setki ludzi. Saul kazał zabić kapłanów z Nob za to, że pomogli Dawidowi.

Dwa razy Saul był w mocy Dawida, raz w jaskini w Engaddi. Za każdym razem Dawid go oszczędził, ponieważ Saul był pomazańcem Pańskim. W tych latach zmarł Samuel, a cały Izrael go opłakiwał.

Śmierć Saula

Filistyni znowu się zebrali, a Saul, przerażony i opuszczony przez Boga, udał się do wywoływaczki duchów w En-Dor. Tam usłyszał, że on i jego synowie zginą w bitwie.

Tak też się stało na górze Gilboa. Jonatan i dwaj jego bracia zginęli, a ciężko ranny Saul rzucił się na własny miecz. Księga kończy się klęską Izraela i śmiercią jego pierwszego króla, a droga dla Dawida stoi otworem.

Główne przesłanie 1 Księgi Samuela jest takie, że Bóg nie wybiera tak jak ludzie, lecz patrzy na serce, a prawdziwe królowanie zależy od posłuszeństwa Jemu. Saul, który zaufał sobie, stracił koronę, a Dawid, pasterz namaszczony w Betlejem, stał się królem, przez którego Bóg miał działać. Z rodu Dawida, w tym samym Betlejem, narodził się Jezus Chrystus, prawdziwy Pasterz i Król, którego królestwo nigdy się nie skończy.

Rozważanie

Na górze Gilboa wysoki król, o którego prosił lud, rzuca się na własny miecz. Saul zaufał sobie i stracił wszystko.

Dawid, niegdyś pominięty i zostawiony przy owcach, przez lata był ścigany jak banita. Dwa razy mógł zabić Saula i dwa razy złożył swoją przyszłość w rękach Boga.

Bóg wciąż widzi to, czego nie dostrzegają inni. Widzi twoje serce, a nie twój życiorys.

Dziś módl się jak młody Samuel: Mów, Panie, bo sługa Twój słucha. A potem trwaj w ciszy wystarczająco długo, by usłyszeć.