1 List do Tesaloniczan

Biblia w skrócie · Nowy Testament

1 List do Tesaloniczan

Listy św. Pawła · 5 rozdziałów · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Około roku pięćdziesiątego Paweł pisze jedną z najstarszych kart Nowego Testamentu. Młody Kościół, trudne rozstanie, pytanie o zmarłych.

Paweł pisze jak matka i ojciec, ucząc, jak żyć w świętości i opłakiwać zmarłych z nadzieją, czekając na Chrystusa.

1 List do Tesaloniczan jest listem świętego Pawła i opowiada, jak młody Kościół w Macedonii został umocniony, by trwać w wierze, żyć w świętości i oczekiwać powrotu Chrystusa.

Dziękczynienie za wiernych

Paweł pisał razem z Sylwanem i Tymoteuszem do wierzących w Tesalonice, z Koryntu, około roku pięćdziesiątego. To jedno z najwcześniejszych pism Nowego Testamentu.

Zaczyna od dziękczynienia Bogu za nich. Przyjęli Ewangelię z radością pośród cierpień, odwrócili się od bożków, by służyć Bogu żywemu, i stali się wzorem dla wszystkich wierzących w Grecji.

Paweł przypomina im, jak żył pośród nich. Pracował dniem i nocą, by nikogo nie obciążać, i troszczył się o nich jak matka, która karmi swoje dzieci, i jak ojciec, który prowadzi własne.

Wieści od Tymoteusza

Paweł musiał ich opuścić i tęsknił za powrotem. Posłał Tymoteusza, by ich umocnił, a Tymoteusz wrócił z dobrą wiadomością o ich wierze i miłości. Paweł się uradował i modlił się, aby Pan pomnożył ich miłość.

Święte życie i nadzieja

Następnie Paweł uczy, jak żyć. Mają być święci, unikać rozpusty, miłować się wzajemnie i spokojnie pracować własnymi rękami.

Niektórzy opłakiwali zmarłych wierzących. Paweł uczy, że chrześcijanie nie smucą się jak ci, którzy nie mają nadziei, bo ci, którzy zasnęli w Jezusie, nie zostaną zapomniani. Gdy Pan zstąpi z nieba, najpierw powstaną umarli w Chrystusie, a potem żyjący zostaną porwani, by wyjść Mu na spotkanie.

Bądźcie gotowi

Nikt nie zna czasu przyjścia Pana, który przyjdzie jak złodziej w nocy. Dlatego wierzący muszą czuwać i być trzeźwi, przyobleczeni w wiarę, miłość i nadzieję zbawienia.

Na koniec daje krótkie polecenia. Każe im nieustannie się modlić: Bez przestanku się módlcie. 1 List do Tesaloniczan 5,17 I każe wszystko badać: A wszystkiego doświadczajcie. Co dobre jest, dzierżcie. 1 List do Tesaloniczan 5,21

Na sam koniec prosi, aby sam Bóg uświęcił ich całkowicie, tak by zostali zachowani bez nagany na przyjście Jezusa Chrystusa.

Główne przesłanie 1 Listu do Tesaloniczan brzmi: życie chrześcijańskie toczy się między pierwszym przyjściem Chrystusa a Jego powrotem w chwale. Ponieważ Jezus umarł i zmartwychwstał, wierzący żyją w świętości i miłości i z nadzieją czekają na Jego powrót, wiedząc, że śmierć nie oddziela ich od Niego.

Rozważanie

Wśród ostatnich krótkich poleceń Pawła jest jedno, które brzmi jak niemożliwe: módlcie się nieustannie.

To nie znaczy klęczeć cały dzień. To serce, które wciąż zwraca się ku Bogu między zmywaniem naczyń, korkami i zmartwieniami.

A po bliskich, którzy odeszli, płacz, ale nigdy jak ktoś, kto nie ma nadziei.

Wybierz dziś jedną zwyczajną chwilę, próg drzwi, czerwone światło, i zamień ją w krótką modlitwę.