2 List do Tesaloniczan

Biblia w skrócie · Nowy Testament

2 List do Tesaloniczan

Listy św. Pawła · 3 rozdziały · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Rozeszła się plotka, że dzień Pański już nadszedł. Niektórzy się zachwiali. Niektórzy w ogóle przestali pracować.

Paweł leczy jedno i drugie tym samym lekarstwem: niezachwianą wiarą w przekazaną naukę i uczciwą pracą, gdy Kościół czeka na Chrystusa.

Drugi List do Tesaloniczan to krótki list świętego Pawła, napisany wraz z Sylwanem i Tymoteuszem, który uczy chrześcijan w Tesalonice, jak dochować wierności w oczekiwaniu na powrót Chrystusa.

Dziękczynienie i zachęta

Paweł zaczyna od dziękczynienia Bogu za Tesaloniczan. Ich wiara rośnie, a wzajemna miłość się pomnaża, choć cierpią prześladowania.

Zapewnia ich, że Bóg jest sprawiedliwy. Gdy Pan Jezus przyjdzie z nieba ze swoimi aniołami, da wytchnienie cierpiącym i osądzi tych, którzy odrzucają Ewangelię.

Dzień Pański

Niektórzy w Tesalonice uważali, że dzień Pański już nadszedł, i byli zaniepokojeni i przestraszeni. Paweł mówi im, by nie dali się zachwiać żadną wieścią, nawet taką, która rzekomo pochodzi od niego.

Ten dzień nie nadejdzie, dopóki nie dokona się wielki bunt i nie objawi się człowiek nieprawości. Zwiedzie on tych, którzy nie miłują prawdy, lecz Pan Jezus go zniszczy.

Paweł każe im mocno trzymać się nauki, którą otrzymali, czy to ustnie, czy na piśmie, i modli się, aby sam Chrystus pocieszył ich serca i umocnił ich w każdym dobrym czynie.

Uporządkowane życie

Następnie Paweł koryguje prawdziwy problem. Niektórzy członkowie wspólnoty przestali pracować i bezczynnie czekali na koniec. Przypomina im, że on i jego towarzysze pracowali dniem i nocą, aby nikomu nie być ciężarem, i że powiedział im jasno: Albowiem i gdyśmy byli u was, tośmy wam opowiadali, iż, jeźli kto nie chce robić, niech też nie je. 2 List do Tesaloniczan 3,10

Wzywa takich ludzi, by w spokoju zarabiali na własny chleb, a pozostałym mówi: A wy, bracia! nie ustawajcie dobrze czyniąc. 2 List do Tesaloniczan 3,13 Tych, którzy nie przyjmują upomnienia, nie należy traktować jak wrogów, lecz napominać jak braci.

Główne przesłanie Drugiego Listu do Tesaloniczan jest takie, że Chrystus na pewno powróci w chwale, a do tego czasu Jego lud ma wytrwale trzymać się nauki przekazanej przez Apostołów i żyć w pokoju i uczciwej pracy. Kościół wierzy, że Jego przyjście przyniesie sąd ostateczny i wypełnienie każdej obietnicy, dlatego czeka z cierpliwością, a nie w panice.

Rozważanie

Ostatnie słowo Pawła do niespokojnych jest proste: nie ustawajcie w czynieniu dobra.

Oczekiwanie może napełnić nas lękiem albo lenistwem. Żadne z nich nie jest święte. Wierne oczekiwanie wygląda jak zwyczajny dzień dobrze przeżyty, z miłością.

Chrystus przyjdzie w swoim czasie i chce zastać swoje sługi przy pracy.

Dziś rano ofiaruj Mu cały swój dzień krótką modlitwą porannego ofiarowania, a potem wykonuj swoją pracę tak, jak dla Niego.