
Biblia w skrócie · Stary Testament
Księga Jozuego
Księgi historyczne · 24 rozdziały · 4 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Kapłani wchodzą do rzeki, a ona staje. Rozbrzmiewają trąby, a mury padają.
Księga Jozuego to opowieść o obietnicy, która wreszcie się spełnia, a jej bohater nosi to samo imię co Jezus: Pan zbawia.
Księga Jozuego jest szóstą księgą Biblii i opowiada, jak Bóg po czterdziestu latach na pustyni wprowadził Izraela do Ziemi Obiecanej, dotrzymując w ten sposób obietnicy danej Abrahamowi.
Przejście przez Jordan
Gdy Mojżesz umarł na progu tej ziemi, Bóg powołał jego pomocnika Jozuego, aby poprowadził lud. Powiedział mu: nie bój się, ani się lękaj; bo z tobą jest Pan, Bóg twój, we wszystkiem, do czegokolwiek się obrócisz.
Księga Jozuego 1,9
Jozue wysłał do Jerycha dwóch zwiadowców. Ukryła ich kobieta imieniem Rachab, która nie była Izraelitką, ponieważ uwierzyła, że Bóg Izraela jest prawdziwym Bogiem.
Potem kapłani wnieśli Arkę Przymierza w nurt Jordanu, a wody przestały płynąć. Cały naród przeszedł po suchym dnie, tak jak ich ojcowie przeszli przez Morze Czerwone.
Z dna rzeki wyjęto dwanaście kamieni i ustawiono je w Gilgal na pamiątkę dla przyszłych pokoleń. Tam lud obchodził Paschę, a nazajutrz manna ustała, bo odtąd jedli plony tej ziemi.
Zdobycie Kanaanu
Pierwszym miastem było Jerycho. Przez sześć dni lud w milczeniu okrążał jego mury, a siódmego dnia obszedł je siedem razy, kapłani zadęli w trąby i mury runęły. Rachab i jej rodzina ocaleli.
Potem Izrael poniósł klęskę pod Aj, ponieważ niejaki Akan ukradł rzeczy przeznaczone dla Boga. Gdy jego grzech wyszedł na jaw i został ukarany, lud został oczyszczony i zdobył miasto.
Mieszkańcy Gibeonu podstępem skłonili Jozuego do zawarcia pokoju, a Izrael dotrzymał przysięgi. Kiedy pięciu królów napadło na Gibeon, Jozue stanął w jego obronie, a Bóg zatrzymał słońce, dopóki bitwa nie została wygrana. Wkrótce południe i północ kraju znalazły się w rękach Izraela.
Podział ziemi
Po długiej wojnie Jozue rozdzielił ziemię między dwanaście pokoleń, rzucając losy. Kaleb, który czterdzieści pięć lat wcześniej pozostał wierny, otrzymał w dziedzictwo Hebron.
Pokolenie Lewiego nie otrzymało żadnego terytorium, ponieważ jego dziedzictwem był sam Pan. Lewici dostali miasta do zamieszkania, a ponadto wyznaczono sześć miast ucieczki, w których ten, kto zabił przypadkiem, mógł znaleźć schronienie.
Pokolenia mieszkające na wschód od Jordanu wróciły do domów. Zbudowały nad rzeką wielki ołtarz, a pozostali obawiali się, że to bunt. Wyjaśniono jednak, że ołtarz jest jedynie świadectwem, iż wszyscy są jednym ludem służącym jednemu Panu, i pokój został zachowany.
Pożegnanie Jozuego
Jozue zestarzał się i zgromadził pokolenia w Sychem. Przypomniał im wszystko, co uczynił Bóg, od powołania Abrahama aż po zdobycie ziemi, i wezwał ich, aby odrzucili obcych bogów.
Potem powiedział: a ja i dom mój służyć Panu będziemy.
Księga Jozuego 24,15 Lud przyrzekł, że będzie Mu służył, a Jozue zawarł z nim Przymierze.
Jozue umarł w wieku stu dziesięciu lat i został pochowany w ziemi, którą zdobył. Kości Józefa, przyniesione z Egiptu, pochowano w Sychem.
Główne przesłanie Księgi Jozuego jest takie, że Bóg jest wierny swoim obietnicom i daje swojemu ludowi dziedzictwo, gdy ten Mu ufa i jest Mu posłuszny. Księga pokazuje też, że grzech, taki jak grzech Akana, prowadzi do klęski, a wierność do zwycięstwa. Imię Jozue znaczy: Pan zbawia, i po hebrajsku jest to to samo imię co Jezus. Jak Jozue przeprowadził Izraela przez Jordan do Ziemi Obiecanej, tak Jezus prowadzi swój lud przez wody chrztu ku prawdziwemu odpoczynkowi życia wiecznego, do ojczyzny niebieskiej.
Rozważanie
Jozue umiera w podeszłym wieku i spoczywa w ziemi, którą niegdyś przemierzał jako zwiadowca. Bóg dotrzymał słowa danego Abrahamowi.
A jednak łatwo zapomnieć, co Bóg uczynił, gdy na horyzoncie pojawia się kolejna bitwa.
Dlatego Izrael ustawił w Gilgal dwanaście kamieni z dna rzeki, na pamiątkę dla przyszłych pokoleń.
Postaw dziś własny znak pamięci. Zapisz jedną rzecz, w której Bóg okazał ci wierność, i opowiedz o niej komuś.
Crucis