
Biblia w skrócie · Stary Testament
Księga Malachiasza
Prorocy · 4 rozdziały · 3 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Lud Boży wrócił do domu. Jego miłość nie wróciła.
Malachiasz gani niedbały kult i zapowiada wysłannika, który przygotuje drogę, samego Pana przychodzącego do swojej świątyni oraz czystą ofiarę wśród narodów, wypełnioną w Chrystusie i uobecnianą w każdej Mszy Świętej.
Księga Malachiasza jest ostatnią z dwunastu ksiąg proroków mniejszych i opowiada, jak Bóg przemówił do swojego ludu po powrocie z wygnania, zganił jego niedbały kult i obiecał, że sam Pan przyjdzie do swojej świątyni.
Stygnąca miłość
Lud wrócił z Babilonu i odbudował świątynię. Ale pierwszy zapał minął i wielu wątpiło, czy Bóg się o nich troszczy.
Bóg zaczyna od zapewnienia, że ich kocha, bo wybrał Jakuba i jego potomków.
Niegodne ofiary
Najpierw zostają zganieni kapłani. Składali w ofierze zwierzęta ślepe i chrome, dary, których nigdy nie ofiarowaliby swojemu namiestnikowi, i tak gardzili imieniem Pana.
Bóg oznajmia, że nie przyjmie żadnej ofiary z takich rąk. Potem spogląda w przyszłość: Bo od wschodu słońca aż do zachodu wielkie jest imię moje między narody, a na każdem miejscu poświęcają imieniowi memu ofiarę czystą
Księga Malachiasza 1,11 Kościół zawsze widział w tych słowach Eucharystię.
Złamana wierność
Mężczyźni postępowali zdradliwie wobec żon swojej młodości, a lud zatrzymywał dziesięciny należne świątyni. Bóg wzywa, by przynieść całą dziesięcinę do spichlerza.
Wysłannik i dzień Pański
Bóg odpowiada wątpiącym: Oto Ja posyłam Anioła mojego, a nagotuje drogę przed obliczem mojem.
Księga Malachiasza 3,1 Wtedy Pan przyjdzie do swojej świątyni i oczyści synów Lewiego jak srebro w ogniu.
Dzień Pański spali niegodziwych, lecz ci, którzy się Go boją, będą Jego własnością.
Dla nich jest najjaśniejsze słowo: I wznidzie wam bojącym się imienia mego słońce sprawiedliwości, i zdrowie na skrzydłach jego
Księga Malachiasza 4,2 Księga kończy się obietnicą, że Bóg pośle Eliasza przed wielkim dniem.
Główne przesłanie Księgi Malachiasza jest takie, że Bóg pozostaje wierny swojemu Przymierzu i oczyści swój lud, przychodząc osobiście. Jezus Chrystus jest Panem, który przyszedł do swojej świątyni, i słońcem sprawiedliwości, które przyniosło uzdrowienie, a święty Jan Chrzciciel, przychodząc w duchu Eliasza, przygotował Mu drogę. Czysta ofiara wśród narodów wypełnia się w ofierze Chrystusa, uobecnianej w każdej Mszy Świętej.
Rozważanie
Księga Malachiasza kończy się spojrzeniem w przyszłość: wzejdzie słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem na skrzydłach, a przed wielkim dniem przyjdzie Eliasz.
Wiara może ostygnąć, zanim to zauważymy. Wciąż wykonujemy te same gesty, ale dajemy Bogu to, co nic nas nie kosztuje.
Bóg nie stygnie. Zanim cokolwiek zgani, mówi swojemu ludowi, że go kocha, i przyszedł osobiście, aby nasza ofiara była czysta.
Na najbliższą Mszę przyjdź trochę wcześniej i ofiaruj Mu całe swoje serce, a nie resztki.
Crucis