Księga Zachariasza

Biblia w skrócie · Stary Testament

Księga Zachariasza

Prorocy · 14 rozdziałów · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Król jadący na osiołku. Pasterz wyceniony na trzydzieści srebrników. Źródło otwarte, by obmyć grzech.

Zachariasz dodaje otuchy zniechęconym wygnańcom, by budowali dalej, a jego widzenia, pięć wieków wcześniej, kreślą pokornego Króla i uderzonego Pasterza, których Ewangelie odnajdują w Jezusie.

Księga Zachariasza to proroctwo z lat po wygnaniu. Opowiada, jak Bóg dodawał otuchy ludowi, który wrócił do kraju, aby odbudował Świątynię, i obiecał mu pokornego Króla oraz ostateczny dzień zbawienia.

Wezwanie do powrotu

Zachariasz prorokował około pięciuset dwudziestu lat przed Chrystusem. Lud wrócił już z Babilonu, ale prace przy Świątyni stanęły, a ludzie stracili zapał.

Bóg zaczął od wezwania ich z powrotem do siebie: Nawróćcie się do mnie, mówi Pan zastępów, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów. Księga Zachariasza 1,3

Osiem widzeń

Jednej nocy Zachariasz otrzymał osiem widzeń. Ujrzał jeźdźców przemierzających ziemię, człowieka ze sznurem mierniczym dla Jerozolimy i złoty świecznik między dwoma drzewami oliwnymi.

W innym widzeniu arcykapłan Jozue stał w brudnych szatach, a Bóg zdjął z niego grzech i przyodział go w czyste. Bóg obiecał też sługę zwanego Odroślą.

Kolejne widzenia ukazały latający zwój sądu przeciw złu i cztery rydwany wyruszające na ziemię. Razem uczą, że Bóg oczyści swój lud, ukarze nieprawość i znów zamieszka w Jerozolimie.

Świątynia zostanie ukończona mocą Bożego Ducha, a nie ludzką siłą.

Post i obietnica

Później niektórzy pytali, czy mają nadal zachowywać posty, które zaczęto w żałobie po Jerozolimie. Bóg odpowiedział, że bardziej niż postu pragnie sprawiedliwości, miłosierdzia i prawdy.

Obiecał, że Jerozolima będzie nazwana miastem wiernym i że wiele narodów przyjdzie Go szukać.

Król i pasterz

Druga część księgi otwiera się sądem nad sąsiednimi narodami i zapowiedzią nadchodzącego króla: Raduj się wielce, córko Syon! wykrzykaj, córko Jeruzalem! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel, on ubogi, a wsiadający na oślicę Księga Zachariasza 9,9

Ewangelie pokazują, że wypełniło się to, gdy Jezus wjechał do Jerozolimy na osiołku.

Następnie Bóg mówi o pasterzu dla trzody, której przywódcy zawiedli. Pasterz zostaje odrzucony i wyceniony na trzydzieści srebrników, które zostają rzucone w domu Pańskim.

Dzień Pański

Ostatnie rozdziały wybiegają ku ostatecznemu dniu. Bóg obroni Jerozolimę i wyleje na jej mieszkańców ducha łaski i modlitwy, a wtedy patrzyć będą na mię, którego przebodli Księga Zachariasza 12,10

Otworzy się źródło, które obmyje grzech. Pasterz zostanie uderzony, a owce się rozproszą, lud zaś zostanie oczyszczony jak srebro w ogniu.

Na końcu Pan stanie na Górze Oliwnej, z Jerozolimy wypłyną wody żywe, a Pan będzie królem nad całą ziemią. Każdy garnek w Jerozolimie będzie poświęcony Panu.

Główne przesłanie Księgi Zachariasza brzmi: Bóg dotrzymuje obietnic i zamieszka pośród swego ludu. W Chrystusie pokorny Król wjechał do Jerozolimy, Pasterz został uderzony na krzyżu, a z Jego przebitego boku wypłynęło oczyszczenie z grzechu. Kościół czeka na dzień, w którym On będzie Panem całej ziemi.

Rozważanie

Zachariasz kończy obrazem każdego garnka w Jerozolimie poświęconego Panu.

Nie tylko ołtarza. Garnków. Zwykłych rzeczy każdego dnia.

Zniechęceni ludzie przestają budować, tak jak Izrael. Bóg obiecał jednak, że dzieło zostanie ukończone Jego Duchem, a nie ludzką siłą, i zwraca się ku wszystkim, którzy zwracają się ku Niemu.

Ofiaruj dziś jedno zwykłe zajęcie, posiłek, drogę do pracy, pranie, i zrób je dla Niego.