Księga Micheasza

Biblia w skrócie · Stary Testament

Księga Micheasza

Prorocy · 7 rozdziałów · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Najmniejsze wśród rodów Judy. A jednak z Betlejem miał wyjść władca, którego pochodzenie sięga wieczności.

Micheasz demaskuje chciwość i fałszywe pocieszenia, a także wskazuje miejsce narodzin Pasterza, który sam miał być pokojem: Jezusa Chrystusa.

Księga Micheasza jest księgą prorocką. Opowiada, jak Bóg przez Micheasza osądził grzechy swojego ludu, obiecał Króla z Betlejem i ofiarował miłosierdzie tym, którzy do Niego wracają.

Sąd nad Samarią i Judą

Micheasz pochodził z wioski Moreszet w Judzie i prorokował za dni Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów Judy, w ósmym wieku przed Chrystusem. Został posłany do Samarii i Jerozolimy, stolic obu królestw.

Lud zwrócił się ku bożkom i Samaria miała upaść. Około siedemset dwadzieścia dwa lata przed Chrystusem zniszczyła ją Asyria.

W Judzie bogacze zagarniali pola i domy ubogich, a fałszywi prorocy mówili ludowi tylko to, co chciał słyszeć. Micheasz ostrzegał, że Jerozolima zamieni się w stertę gruzów.

Nadzieja dla Reszty

A jednak Micheasz nie kończy na ruinie. Widzi górę domu Pańskiego wyniesioną ponad wzgórza i wiele narodów, które przychodzą uczyć się Jego dróg. Przekują swoje miecze na lemiesze i nastanie pokój.

Zapowiada wygnanie do Babilonu, ale też to, że Pan stamtąd wybawi swój lud.

Władca z Betlejem

Micheasz wskazuje miejsce, gdzie narodzi się obiecany Król. A ty, Bethlehem Ephrata! malutkiś jest między tysiącmi Judzkimi, z ciebie mi wynidzie, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego od początku, ode dni wieczności. Księga Micheasza 5,2

Ten Pasterz będzie paść swoją trzodę mocą Pana, a On sam będzie pokojem.

Spór Pana z ludem

Pan wiedzie swój spór przed górami. Przypomina Izraelowi wyjście z Egiptu.

Żadna ofiara nie może Mu się podobać bez sprawiedliwego serca. Pokażę tobie, człowiecze! co jest dobro, i czego Pan chce po tobie: Zaiste, żebyś czynił sąd a miłował miłosierdzie a z pilnością chodził z Bogiem twoim. Księga Micheasza 6,8

Miłosierdzie na końcu

Micheasz kończy w smutku, bo wiernych jakby już nie było. A jednak mówi, że będzie wypatrywał Pana i czekał na Boga, swego Zbawiciela.

Księga zamyka się uwielbieniem Boga, który przebacza grzech, wrzuca go w głębiny morza i dotrzymuje obietnicy, którą przysiągł Abrahamowi i Jakubowi.

Główne przesłanie Księgi Micheasza jest takie, że Bóg sądzi niesprawiedliwość, ale nigdy nie porzuca swojego ludu. Dotrzymał obietnicy w Jezusie Chrystusie, narodzonym w Betlejem, Pasterzu, który przynosi pokój, przebacza grzechy i gromadzi wszystkie narody w swoim Kościele.

Rozważanie

Micheasz kończy uwielbieniem Boga, który wrzuca nasze grzechy w głębiny morza.

Może ty wciąż je stamtąd wyławiasz: dawne upadki, już wyznane, a wciąż ciążące na sercu.

Bóg tego nie robi. Przebacza grzechy i dotrzymuje obietnic, a to, co przebaczył, odrzucił na zawsze.

Wypełnij dziś krótką regułę Micheasza jednym konkretnym wyborem: czyń sprawiedliwość, kochaj miłosierdzie i chodź pokornie ze swoim Bogiem.