List do Filemona

Biblia w skrócie · Nowy Testament

List do Filemona

Listy św. Pawła · 1 rozdział · 2 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Zbiegły niewolnik. Chrześcijański pan. I Paweł w więzieniu, który staje między nimi z piórem w ręku.

W kilku krótkich zdaniach List do Filemona pokazuje, co łaska robi ze starymi długami i zerwanymi więzami: z niewolnika czyni brata.

List do Filemona jest krótkim listem świętego Pawła. Opowiada, jak Apostoł poprosił chrześcijańskiego pana, by przyjął z powrotem swojego zbiegłego niewolnika jako brata w Panu.

Paweł pisał z więzienia. Zaadresował list do Filemona, w którego domu zbierał się Kościół, oraz do wspólnoty, która się tam spotykała.

Paweł zaczyna od dziękczynienia. Słyszał o wierze Filemona w Pana Jezusa i o jego miłości do wszystkich świętych i modli się, by ta wspólnota wiary przynosiła owoc.

Potem przechodzi do prośby. Onezym, niewolnik Filemona, uciekł od swojego pana i spotkał Pawła w więzieniu. Tam Paweł stał się jego duchowym ojcem i przyprowadził go do Chrystusa.

Paweł nazywa Onezyma wnętrzności moje List do Filemona 1,12 i mówi, że chętnie zatrzymałby go przy sobie jako pomoc w kajdanach. Nie chce jednak nic robić bez zgody Filemona, aby dobro, które się dokona, było dane dobrowolnie.

Paweł odsyła Onezyma i prosi Filemona, by przyjął go Już nie jako sługę, ale miasto sługi, brata najmilszego List do Filemona 1,16. Człowiek, który kiedyś był dla swojego pana nieużyteczny, stał się naprawdę użyteczny.

Paweł nie rozkazuje, choć mógłby. Prosi z miłości.

Proponuje też, że zapłaci wszystko, czym Onezym zawinił lub co jest winien. Własnoręcznie pisze, że to odda.

List kończy się pozdrowieniami od towarzyszy Pawła, prośbą o przygotowanie dla niego gościny i błogosławieństwem łaski Chrystusa.

Główne przesłanie Listu do Filemona jest takie, że łaska Chrystusa tworzy między ludźmi nowe więzi, tak że pan i niewolnik stają się braćmi w jednym Panu. Paweł staje między winowajcą a skrzywdzonym, gotów wziąć na siebie dług, i w ten sposób ukazuje dzieło Jezusa Chrystusa, który jedna grzeszników z Ojcem i czyni ich jedną rodziną w swoim Kościele.

Rozważanie

Cokolwiek Onezym jest winien, pisze Paweł, policz to na mój rachunek. Ja oddam.

Dokładnie to Chrystus zrobił dla ciebie. Każdy dług i każdą krzywdę wziął na siebie.

Może ktoś jest ci winien przeprosiny albo coś więcej. Trzymanie tego rachunku wydaje się sprawiedliwością, a jednak i ciebie zakuwa w kajdany.

Daruj dziś w sercu jeden dług i odmów Zdrowaś Maryjo za osobę, która go zaciągnęła.