
Biblia w skrócie · Stary Testament
Pieśń nad Pieśniami
Księgi mądrościowe · 8 rozdziałów · 3 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Żadnych praw. Żadnych bitew. Tylko dwoje zakochanych, którzy szukają się nawzajem przez całą noc.
Pieśń nad Pieśniami sławi ludzką miłość jako dobry dar Boga, a Kościół słyszy w niej miłość jeszcze większą: Chrystusa Oblubieńca, który szuka swojej oblubienicy i szuka także ciebie.
Pieśń nad Pieśniami jest księgą poezji miłosnej Starego Testamentu i głosami oblubienicy i oblubieńca uczy o pięknie wiernej miłości oraz o miłości Boga do Jego ludu.
Oblubienica i jej umiłowany
Księga zaczyna się od tęsknoty oblubienicy za umiłowanym. Mówi, że jego miłość jest lepsza od wina, a córki jerozolimskie słuchają jej słów.
Oblubieniec odpowiada jej pochwałą. Mówi o jej pięknie, a ona odpowiada mu własną pochwałą. Oboje przemawiają do siebie na przemian i większość księgi składa się z ich słów.
Wiosna i poszukiwanie
W drugim rozdziale umiłowany przychodzi do niej wraz z nadejściem wiosny. Zima minęła, pojawiły się kwiaty, a on wzywa ją, by z nim poszła. Oblubienica raduje się i mówi: Miły mój mnie, a ja jemu, który się pasie między liliami.
Pieśń nad Pieśniami 2,16
Potem go szuka. Nocą na swoim łożu szuka tego, którego miłuje jej dusza, i chodzi po mieście, wypatrując go. Gdy go znajduje, trzyma go i nie chce puścić.
Wesele
Potem z pustyni nadciąga orszak, a króla niosą w lektyce w dniu jego wesela. Oblubieniec znów wychwala oblubienicę, nazywając ją ogrodem zamkniętym i źródłem zapieczętowanym. Ona zaprasza go do jego ogrodu.
Pieśń mówi także o oddaleniu. Oblubienica mówi, że spała, lecz jej serce czuwało, a gdy umiłowany zapukał, zwlekała z otwarciem drzwi, a kiedy otworzyła, już go nie było. Szukała go po mieście i nie znalazła, lecz potem znów ją wychwalał i ich miłość się odnowiła.
Miłość mocniejsza niż śmierć
W ostatnim rozdziale oblubienica mówi o miłości jak o pieczęci na sercu. Mówi, że miłość jest mocna jak śmierć.
Oznajmia: Wody mnogie nie mogły ugasić miłości, i rzeki nie zatopią jej
Pieśń nad Pieśniami 8,7 Księga kończy się jej wezwaniem, by umiłowany pośpieszył jak sarna na górach wonności.
Od dawnych czasów Żydzi i chrześcijanie czytali Pieśń jako coś więcej niż poemat o ludzkiej miłości. Ojcowie Kościoła widzieli w oblubieńcu Chrystusa, a w oblubienicy Kościół i każdą wierną duszę.
Główne przesłanie Pieśni nad Pieśniami jest takie, że miłość mężczyzny i kobiety jest dobrym darem Boga i znakiem większej miłości. Bóg kocha swój lud tak, jak oblubieniec kocha oblubienicę, a ta miłość wypełnia się w Jezusie Chrystusie, który wydał samego siebie za Kościół i pragnie zjednoczyć ze sobą każdą duszę.
Rozważanie
Pieśń kończy się wołaniem oblubienicy, która prosi umiłowanego, by przybiegł do niej jak jeleń przez góry.
Tak bywa z wiarą. Modlitwa wysycha, Bóg wydaje się daleko, a ty, jak oblubienica, zwlekasz z otwarciem, gdy On puka.
A jednak miłość jest mocna jak śmierć i żadna powódź jej nie zatopi. Bóg, który cię szuka, się nie poddaje.
W tym tygodniu spędź chwilę w ciszy przed Najświętszym Sakramentem i po prostu powiedz Mu, że Go kochasz.
Crucis