Księga Koheleta

Biblia w skrócie · Stary Testament

Księga Koheleta

Księgi mądrościowe · 12 rozdziałów · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Bogactwo, przyjemność, mądrość, wielkie dzieła. Spróbował wszystkiego. Wszystko to tylko tchnienie, mówi.

Księga Koheleta uczciwie przygląda się pracy, radości i śmierci, a jej niespokojne poszukiwanie przygotowuje serce na odpowiedź, której może udzielić tylko Chrystus zmartwychwstały.

Księga Koheleta jest księgą mądrościową i uczy, co naprawdę trwa w życiu, które przemija szybko jak tchnienie.

Marność wszystkiego

Mówi w niej nauczyciel, który nazywa siebie synem Dawida, królem w Jerozolimie. Zaczyna od wołania: Marność nad marnościami, rzekł Ekklesiastes: marność nad marnościami, i wszystko marność. Księga Koheleta 1,2

Przez marność rozumie to, co jest jak tchnienie: przemija i nie da się tego zatrzymać. Patrzy na słońce, które wschodzi i zachodzi, na wiatr, który krąży, i na rzeki płynące do morza, i widzi, że pokolenia przychodzą i odchodzą, a ziemia trwa.

Poszukiwanie sensu

Następnie nauczyciel opowiada, jak szukał sensu życia. Oddał się mądrości, a potem przyjemności, śmiechowi i winu.

Budował domy, sadził winnice i ogrody, gromadził srebro i złoto, miał sługi i stada. Kiedy jednak spojrzał na wszystkie swoje dzieła, nie znalazł pod słońcem żadnego trwałego zysku.

Zobaczył, że umiera zarówno mędrzec, jak i głupiec, a owoc ludzkiej pracy przypada temu, kto przyjdzie potem. Głęboko go to niepokoiło.

Czas na wszystko

Nauczyciel nie kończy jednak w rozpaczy. Uczy, że Bóg kieruje każdą chwilą życia: Wszystkie rzeczy mają czas, a swym zamierzonym biegem przemija wszystko pod słońcem. Księga Koheleta 3,1

Jest czas rodzenia i czas umierania, czas płaczu i czas śmiechu, czas milczenia i czas mówienia. Człowiek nie może ogarnąć całego dzieła Bożego od początku do końca, ale może przyjmować każdy dzień jako dar.

Życie pod słońcem

Nauczyciel widzi niesprawiedliwość na świecie: uciśnieni nie mają pocieszyciela, a niegodziwi doznają czci w miejscu sądu. Oznajmia jednak, że Bóg osądzi zarówno sprawiedliwego, jak i niegodziwego.

Ostrzega, że bogactwo nigdy nie syci, a słowa wypowiadane pochopnie przed Bogiem są głupotą. Chwali przyjaźń, mówiąc, że lepiej jest dwom niż jednemu, i radzi zwyczajnie cieszyć się jedzeniem, pracą i żoną, którą się kocha, jako darami z ręki Boga.

Pamiętaj o swoim Stwórcy

Pod koniec zwraca się do młodych. Mówi im, by pamiętali o swoim Stwórcy, zanim przyjdzie starość, gdy opuszczają siły i przyćmiewa się wzrok, a ciało wraca do prochu, duch zaś wraca do Boga, który go dał.

Księga kończy się tak, jak się zaczęła, słowem marność, lecz teraz dodaje swój wniosek: Boga się bój a strzeż przykazania jego; bo to jest wszelki człowiek. Księga Koheleta 12,13

Główne przesłanie Księgi Koheleta jest takie, że nic na tym świecie nie może samo z siebie nasycić ludzkiego serca i że tylko Bóg nadaje życiu trwały sens. Księga uczciwie patrzy na śmierć i w ten sposób przygotowuje drogę Ewangelii, w której Chrystus zmartwychwstał i dał odpowiedź, za którą nauczyciel mógł jedynie tęsknić. W Nim nasza praca i nasze radości nie są daremne, bo On obiecuje życie, które nie przemija.

Rozważanie

Pod koniec Kohelet zwraca się do młodych: pamiętaj o swoim Stwórcy, zanim opuszczą cię siły i przyćmi się wzrok.

Można wypełnić życie mnóstwem zajęć, a mimo to czuć pustkę. Wielu z nas zna ten cichy ból pod koniec pełnego dnia.

Szczerość Koheleta jest darem. Nic pod słońcem nie wypełni serca, bo zostało ono stworzone dla Boga.

Zanim skończy się ten dzień, nazwij jeden dar, który ci przyniósł, i podziękuj Mu za niego.