Święty Henryk
Święty Henryk II urodził się 6 maja 973 roku w Bawarii, a zmarł 13 lipca 1024 roku koło Getyngi. Książę Bawarii, następnie król Niemiec, w 1014 roku został koronowany przez papieża na cesarza rzymskiego. Pobożny dzięki wychowaniu pod okiem świętych nauczycieli, rządził swoim rozległym państwem z głębokim poczuciem chrześcijańskiej odpowiedzialności, widząc w urzędzie cesarskim służbę Bogu i Kościołowi, a nie tylko własnej chwale.
Był hojnym mecenasem i reformatorem Kościoła: założył diecezję w Bambergu z wielką katedrą i wspierał odnowę życia monastycznego, a jednocześnie bronił i jednoczył cesarstwo w licznych wyprawach. Jego małżeństwo ze św. Kunegundą było, według tradycji, przeżywane we wzajemnej czystości, a ponieważ małżonkowie nie mieli dzieci, wzywany jest jako patron bezdzietnych. Kanonizowany w 1146 roku, czczony jest jako rzadki przykład władcy, który dążył do świętości w sprawowaniu władzy ziemskiej, i jest patronem oblatów benedyktyńskich.
Crucis