Święty Sabbas
Święty Sabbas (Sabas Uświęcony) urodził się w 439 roku w Mutalasce w Kapadocji (we współczesnej Turcji), a zmarł 5 grudnia 532 roku na pustyni judzkiej. Pociągany życiem monastycznym od dzieciństwa, jako młody człowiek udał się do Palestyny, gdzie oddał się pod kierownictwo wielkiego opata świętego Eutymiusza, po czym przez lata żył jako samotnik w jaskini na pustkowiu w pobliżu doliny Cedronu.
Gdy zaczęli gromadzić się wokół niego uczniowie, założył zespół klasztorów, wśród których najważniejsza była Wielka Ławra (dziś Mar Saba), jeden z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych klasztorów na świecie. Czołowy ojciec monastycyzmu palestyńskiego, był też niezłomnym obrońcą prawowiernej wiary Soboru Chalcedońskiego, podróżując nawet na dwór cesarski w Konstantynopolu w imieniu Kościoła i mieszkańców Ziemi Świętej. Jest czczony jako święty, a jego reguła monastyczna na długo ukształtowała kult Kościoła wschodniego.
Crucis