Papież Benedykt XIV
Papież Benedykt XIV urodził się jako Prospero Lambertini 31 marca 1675 roku w Bolonii we Włoszech. Jeden z najbardziej uczonych ludzi, jacy kiedykolwiek zasiadali na tronie papieskim, był mistrzem prawa kanonicznego i teologii. Długo służył jako urzędnik kurii i arcybiskup Bolonii przed wyborem w 1740 roku, a do papiestwa wniósł rzadkie połączenie ogromnej erudycji, praktycznego rozsądku, dowcipu i umiaru.
Jego pontyfikat był ceniony nawet przez sceptyków i filozofów jego epoki za rozsądek i otwartość na naukę. Napisał ważne dzieła, zwłaszcza wielki traktat o beatyfikacji i kanonizacji świętych, który do dziś wyznacza postępowanie Kościoła, wspierał nauki i sztuki, zakładał akademie i dzięki cierpliwej dyplomacji starał się łagodzić stosunki Kościoła z katolickimi monarchiami Europy. Wydał też rozstrzygnięcia w sprawach doktrynalnych i duszpasterskich o trwałym znaczeniu. Roztropny, ludzki i pobożny, zmarł w Rzymie 3 maja 1758 roku, zapamiętany jako jeden z wielkich papieży uczonych.
Wybrane cytaty
“Niech nauka służy wierze, a nie jej zagraża; prawdziwa uczoność, pokornie uprawiana, prowadzi umysł do domu, do Boga, który jest całą prawdą.”
“Porządek w kulcie odzwierciedla porządek w duszy; niech cześć okazywana w obrzędzie uczy serce czci, jaką winno ono Bogu.”
“Czcijcie świętych, bo w nich Bóg pokazuje, czego może dokonać Jego łaska; ich życie jest Ewangelią napisaną na nowo w każdym wieku.”
Crucis