Papież Święty Poncjan
Papież św. Poncjan rządził Kościołem rzymskim w latach 230–235. Jego pontyfikat zapisał się gestem pojednania: przewodniczył rzymskiemu synodowi, który potwierdził potępienie pewnych nauk, a mimo to za jego rządów zaczął się goić długotrwały rozłam wywołany przez antypapieża Hipolita. Gdy w 235 roku cesarz Maksymin Trak rozpoczął prześladowanie przywódców Kościoła, Poncjana i Hipolita aresztowano i razem skazano na zabójcze kopalnie na Sardynii, wyspie, którą Rzymianie nazywali „wyspą śmierci”.
Wiedząc, że z takiego wygnania nie może już kierować Kościołem, Poncjan zrzekł się papiestwa 28 września 235 roku. Ten akt pokory jest pierwszą w historii pewnie datowaną abdykacją papieża i pozwolił Kościołowi rzymskiemu wybrać następcę. On i Hipolit, w końcu pojednani, zmarli z wycieńczenia w kopalniach, a ich ciała sprowadzono później do Rzymu i otoczono czcią jako ciała męczenników. Jego wspomnienie przypada razem ze wspomnieniem św. Hipolita 13 sierpnia.
Wybrane cytaty
“Znoś wygnanie i ciężką pracę dla wiary ze spokojnym i ufnym sercem.”
“Złóż nawet swój urząd dla pokoju w Kościele, jeśli wymaga tego miłość.”
“Pierwszą troską pasterza jest dobro trzody, a nie utrzymanie własnego miejsca.”
Crucis