Święci i autorzy

Święty Barbatus z Benewentu

Święty Barbatus z Benewentu urodził się około roku 610 w pobliżu Benewentu w południowych Włoszech i tamże zmarł 19 lutego 682 roku. Po przyjęciu święceń kapłańskich głosił słowo Boże z wielką gorliwością w okolicy, gdzie chrześcijaństwo wciąż mieszało się z pogańskimi przesądami. Choć z początku spotykał się z oporem, a nawet wrogością, jego święte życie i spełnianie się jego ostrzeżeń stopniowo zjednywały mu posłuch ludzi.

Mianowany około 663 roku biskupem Benewentu, starał się wykorzenić ostatnie pozostałości bałwochwalstwa wśród Longobardów rządzących księstwem, namawiając ich do porzucenia kultu złotego węża i czci oddawanej świętemu drzewu, które kazał ściąć. Wierny pasterz, uczestniczył w rzymskim synodzie w 680 roku za papieża świętego Agatona, który przygotował potępienie herezji monoteletyzmu na Trzecim Soborze Konstantynopolitańskim. Czczony za swoją pracę apostolską i troskę o owczarnię, zmarł w podeszłym wieku, a jego wspomnienie przypada 19 lutego.