Święci i autorzy

Święty Leonard z Noblac

Święty Leonard z Noblac (zm. ok. 559 r. według tradycji) był, według swojego średniowiecznego żywota, frankijskim szlachcicem na dworze króla Chlodwiga I, który, nawrócony wraz z królem przez świętego Remigiusza, wyrzekł się światowych zaszczytów, a nawet oferowanego mu biskupstwa, by przyjąć życie monastyczne i pustelnicze. Wycofał się do lasu Noblac koło Limoges w środkowej Francji, gdzie żył jako pustelnik i gromadził uczniów, zakładając klasztor, z którego wyrosło miasto zwane później Saint-Léonard-de-Noblat.

Tradycja głosi, że uzyskał od króla przywilej uwalniania więźniów, których odwiedzał, i że wielu jeńców, wzywając jego imienia w kajdanach, znajdowało się cudownie uwolnionych i przynosiło połamane łańcuchy do jego sanktuarium. Dzięki temu stał się jednym z najpopularniejszych świętych średniowiecza, ukochanym patronem więźniów i jeńców, a także kobiet w połogu – wzywanym o wyzwolenie z każdego rodzaju niewoli. Jego kult rozszerzył się na całą Francję, Niemcy i dalej.