Święta Ludwika de Marillac
Święta Ludwika de Marillac urodziła się 12 sierpnia 1591 roku niedaleko Paryża w szlacheckiej rodzinie, choć z nieprawego łoża, co rzuciło cień na jej wczesne lata. Dobrze wykształcona i skłonna do modlitwy, wyszła za mąż za Antoniego Le Gras i urodziła syna, ale w 1625 roku owdowiała i została sama z dzieckiem. Przeszła czas głębokiej próby duchowej, zanim znalazła pokój i kierunek pod przewodnictwem św. Wincentego a Paulo, który został jej współpracownikiem na całe życie.
Wincenty powierzył jej nadzór nad wiejskimi dziewczętami i pobożnymi kobietami, które garnęły się do służby ubogim, i z tego dzieła w 1633 roku oboje założyli Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia, rewolucyjną formę życia zakonnego, w której siostry zamiast zamykać się w klasztorze, wychodziły na ulice, do domów i szpitali, by służyć chorym, ubogim, sierotom, starcom i opuszczonym. Ludwika kierowała siostrami, kształciła je i inspirowała niezmordowaną energią i świętością aż do swojej śmierci w Paryżu 15 marca 1660 roku. Kanonizowana w 1934, jest patronką pracowników socjalnych.
Crucis