Święta Maria Egipcjanka
Święta Maria Egipcjanka żyła w IV i V wieku, a według starożytnego żywota zmarła około 421 roku na pustyni za Jordanem. Jako młoda dziewczyna opuściła dom i udała się do Aleksandrii, gdzie przez jakieś siedemnaście lat oddawała się życiu rozwiązłemu i występnemu. Dołączyła do tłumu pielgrzymów zmierzających do Jerozolimy i trwała w swoim postępowaniu, aż przy Bazylice Grobu Świętego okazało się, że w tajemniczy sposób nie może wejść do środka, by oddać cześć Prawdziwemu Krzyżowi. Przejęta do głębi, zapłakała, żałowała za grzechy i błagała o pomoc Najświętszą Maryję Pannę.
Usłyszawszy wewnętrzne wezwanie, by przejść Jordan, odeszła na pustynię i żyła tam w samotnej pokucie przez jakieś czterdzieści siedem lat, zmagając się ze wspomnieniami i namiętnościami, aż osiągnęła wielką świętość. Jej historię zachował mnich Zosima, który spotkał ją pod koniec jej życia i przyniósł jej Komunię Świętą. Czczona w całym Kościele, zwłaszcza na Wschodzie, gdzie wspomina się ją w czasie Wielkiego Postu, jest jedną z wielkich ikon pokuty i bezgranicznego miłosierdzia Bożego.
Wybrane cytaty
“Rzuć się całkowicie w miłosierdzie Boże, a znajdziesz siłę, która nie jest twoja.”
“Trzymaj się mocno Tego, który cię szukał, a żadna pustynia tego życia nie będzie zbyt długa, by ją przebyć.”
“Jak daleko by cię zawiodły błędne ścieżki, droga do domu nie jest zamknięta, dopóki trwa oddech.”
Crucis