Święty Pachomiusz
Święty Pachomiusz urodził się około 292 roku w Egipcie w rodzinie pogańskiej i zmarł w 348 roku. Jako młody człowiek wcielony do armii rzymskiej, został poruszony życzliwością, jaką miejscowi chrześcijanie okazywali żołnierzom, i po zwolnieniu ze służby poprosił o chrzest. Następnie wycofał się na pustynię, by żyć jako pustelnik pod kierunkiem starszego ascety imieniem Palamon, obierając życie surowego wyrzeczenia.
Podczas gdy św. Antoni dał wzór życia samotnego pustelnika, Pachomiusz, kierując się tym, co rozumiał jako Boże wezwanie, zapoczątkował nową formę: monastycyzm cenobityczny, czyli wspólnotowy. Zgromadził mnichów w zorganizowanej wspólnocie w Tabennisi, dając im spisaną Regułę, która łączyła modlitwę, pracę i życie wspólne w posłuszeństwie przełożonemu. Jego klasztory rozrosły się do tysięcy mnichów i mniszek, a jego Reguła wpłynęła na późniejszych prawodawców monastycznych, w tym św. Bazylego i św. Benedykta. Jest czczony jako Ojciec Pustyni i założyciel życia wspólnotowego w monastycyzmie.
Wybrane cytaty
“Wszystko czyń w swoim czasie, bo dusza, która zachowuje dobry porządek, zachowuje dobry pokój.”
“Znoś słabych wśród siebie, bo mocni stają się mocni tylko po to, by podnosić upadłych.”
“Żyjmy dla siebie nawzajem w miłości, bo brat, który dźwiga brzemię brata, niesie samego Chrystusa.”
Crucis