Święta Teresa od Dzieciątka Jezus
Św. Teresa z Lisieux urodziła się jako Marie-Françoise-Thérèse Martin 2 stycznia 1873 roku w Alençon we Francji, a zmarła na gruźlicę 30 września 1897 roku w karmelitańskim klasztorze w Lisieux, mając zaledwie dwadzieścia cztery lata. Była najmłodszą z pięciu żyjących córek – wszystkie wstąpiły do życia zakonnego, a ich rodzice, Ludwik i Zelia Martin, zostali sami kanonizowani w 2015 roku – i w wieku piętnastu lat uzyskała specjalne pozwolenie na wstąpienie do Karmelu. Tam wiodła ukryte, zwyczajne życie modlitwy i drobnych ofiar składanych z wielką miłością.
Najbardziej znana jest z „małej drogi” duchowego dzieciństwa: drogi ufnego zawierzenia miłosierdziu Bożemu i czynienia małych rzeczy z niezwykłą miłością, dostępnej dla wszystkich. Na polecenie przełożonej napisała autobiografię wydaną jako „Dzieje duszy”, która po jej śmierci rozniosła jej duchowość po całym świecie. Kanonizowana w 1925 roku przez papieża Piusa XI, została ogłoszona patronką misji, a w 1997 roku doktorem Kościoła przez papieża św. Jana Pawła II – jedną z zaledwie kilku kobiet noszących ten tytuł.
Wybrane cytaty
“Moim posłannictwem – które po mojej śmierci jeszcze się umocni – jest uczyć dusze małej drogi ufności i miłości, bo to najpewniejsza droga w ramiona Ojca.”
“Bardzo cierpiałam, a jednak nie zamieniłabym swojego cierpienia na wszystkie radości świata – bo cierpienie złączone z Chrystusem jest najbardziej intymną modlitwą, jaką dusza może ofiarować.”
“Nie najwspanialsze doświadczenia mistyczne liczą się najbardziej, lecz wierność – przychodzenie na modlitwę, gdy jest sucha, do obowiązków, gdy jest się zmęczonym, do miłości, gdy kosztuje naprawdę dużo.”
Crucis