Święty Wenancjusz Fortunat
Święty Wenancjusz Fortunat urodził się około 530 roku w pobliżu Treviso w północnych Włoszech i kształcił się w Rawennie w klasycznych naukach swojej epoki. Około 565 roku udał się do Galii, gdzie osiadł i zdobył sławę jako czołowy poeta łaciński swoich czasów. Związał się szczególnie z klasztorem w Poitiers, założonym przez dawną królową, św. Radegundę, dla której i dla której wspólnoty napisał znaczną część swoich wierszy. Pod koniec życia został biskupem Poitiers.
Pamiętany jest przede wszystkim z dwóch majestatycznych hymnów ku czci Świętego Krzyża, ułożonych około 569 roku z okazji przybycia do Poitiers relikwii Krzyża Świętego: „Vexilla Regis” („Zjawiają się znamiona Króla”) oraz „Pange lingua gloriosi” („Sław, języku, bój chwalebny”). Pozostają one skarbami liturgii Kościoła, śpiewanymi szczególnie w czasie Męki Pańskiej i w święta Krzyża. Jego pełne wdzięku wiersze i hymny łączą świat klasyczny ze średniowiecznym. Zmarł około 600 lub 609 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 14 grudnia.
Wybrane cytaty
“Chorągwie Króla naprzód idą, Krzyż jaśnieje tajemniczym blaskiem, gdzie życie złożone w śmierci przywróciło nam życie.”
“Na Krzyżu Król królował z drzewa; oto tron miłości, na którym śmierć została uśmiercona.”
“Opiewaj, języku mój, chwalebny bój; Krzyż odniósł zwycięstwo, a trofeum jest nasze zbawienie.”
Crucis