2 Księga Kronik

Biblia w skrócie · Stary Testament

2 Księga Kronik

Księgi historyczne · 36 rozdziałów · 4 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Ogień spada z nieba na ołtarz Salomona. Wieki później ogień innego rodzaju obraca tę samą świątynię w popiół.

2 Księga Kronik prowadzi przez dzieje królów Judy, przez reformy i ruinę, i niesie Bożą obietnicę, że przebaczy i uzdrowi lud, który do Niego wróci.

2 Księga Kronik jest historią królów Judy od Salomona aż do wygnania babilońskiego i opowiada, jak lud Boży rozkwitał, gdy oddawał Bogu cześć w Jego świątyni, a upadał, gdy Go porzucał.

Salomon i świątynia

Salomon, syn Dawida, został królem Izraela. W Gibeonie złożył ofiarę, a Bóg zapytał go, co ma mu dać. Salomon poprosił o mądrość, by sądzić lud, i Bóg dał mu mądrość, a do tego wielkie bogactwa.

Następnie Salomon zbudował w Jerozolimie świątynię na górze Moria, tak jak pragnął jego ojciec. Budowa trwała siedem lat, a dom pokryto złotem i wypełniono pięknymi sprzętami.

Gdy Arkę Przymierza wniesiono do świątyni, obłok napełnił dom, bo była tam chwała Pana. Salomon ukląkł i modlił się wobec całego ludu, a z nieba zstąpił ogień na ofiarę.

Później Bóg ukazał się Salomonowi nocą i obiecał miłosierdzie ludowi, który się nawróci: i ja wysłucham z nieba i będę miłościw grzechom ich i uzdrowię ziemię ich. 2 Księga Kronik 7,14

Królowie przybywali z daleka, by słuchać jego mądrości, przybyła też królowa Saby. Salomon panował czterdzieści lat.

Podzielone królestwo

Po śmierci Salomona jego syn Roboam szorstko odpowiedział ludowi, który prosił o lżejsze brzemiona. Dziesięć pokoleń zbuntowało się i około roku dziewięćset trzydziestego przed Chrystusem królestwo się rozpadło. Juda, z Jerozolimą i świątynią, pozostała pod władzą potomków Dawida, a pokolenia północne poszły za własnymi królami.

Od tej chwili księga śledzi głównie królów Judy. Zapisuje, że wielu z nich czyniło zło, a lud raz po raz zwracał się ku bożkom.

Królowie, którzy wrócili do Boga

Król Asa usunął obce ołtarze i szukał Pana. Jozafat rozesłał po miastach nauczycieli z księgą Prawa, a gdy wrogowie otoczyli Judę, wezwał lud do modlitwy i Bóg dał mu zwycięstwo.

Niegodziwa królowa Atalia zagarnęła tron, ale żona kapłana Jojady ukryła małego Joasza, a Jojada koronował go, gdy chłopiec miał siedem lat. Joasz odnowił świątynię, lecz po śmierci Jojady zszedł na manowce.

Ezechiasz na nowo otworzył drzwi świątyni, oczyścił dom i obchodził w Jerozolimie wielką Paschę. Gdy asyryjski król Sennacheryb zagroził miastu, Ezechiasz i prorok Izajasz wołali do nieba, a Pan ocalił Jerozolimę.

Manasses, syn Ezechiasza, miał dwanaście lat, gdy zaczął panować, i rządził pięćdziesiąt pięć lat. Ustawiał bożki nawet w świątyni. Uprowadzony w kajdanach do Babilonu, upokorzył się, a Bóg sprowadził go z powrotem do Jerozolimy.

Jozjasz został królem w wieku ośmiu lat. W osiemnastym roku jego panowania, podczas odnawiania świątyni, odnaleziono księgę Prawa. Król odczytał ją ludowi, a lud odnowił Przymierze. Jozjasz zginął w bitwie około roku sześćset dziewiątego przed Chrystusem.

Upadek Jerozolimy

Po Jozjaszu ostatni królowie szydzili z wysłańców Boga. Pan raz po raz posyłał proroków, bo litował się nad swoim ludem, lecz oni lekceważyli Jego słowa, aż nie było już ratunku.

Około roku pięćset osiemdziesiątego siódmego przed Chrystusem Nabuchodonozor, król Babilonu, spalił świątynię, zburzył mury Jerozolimy i uprowadził lud do Babilonu. Ziemia leżała spustoszona przez siedemdziesiąt lat.

Księga kończy się jednak nadzieją. Cyrus, król Persji, ogłosił, że Bóg mi przykazał, abych mu zbudował dom w Jeruzalem 2 Księga Kronik 36,23 i pozwolił ludowi wrócić do domu.

Główne przesłanie 2 Księgi Kronik jest takie, że Bóg dotrzymuje obietnicy danej Dawidowi i pozostaje wierny nawet wtedy, gdy Jego lud jest niewierny. Świątynia, prawdziwy król i miłosierdzie ofiarowane skruszonym wskazują na Chrystusa, Syna Dawida, który jest prawdziwą świątynią, w którym Bóg zamieszkuje pośród ludzi i którego królestwo nie będzie miało końca. W Nim wygnanie grzechu wreszcie się kończy, a lud Boży wraca do domu.

Rozważanie

Ostatnie słowo należy do Cyrusa, pogańskiego króla, który odsyła wygnańców do domu, by odbudowali świątynię. Księga nie kończy się w popiołach.

Nawet Manasses, który ustawił bożki w samej świątyni, upokorzył się w kajdanach, a Bóg sprowadził go z powrotem.

Nikt nie upadł zbyt nisko dla takiego miłosierdzia, także ty.

Jeśli ktoś, kogo kochasz, wydaje się zagubiony dla Boga, nie trać nadziei. Odmów za tę osobę różaniec w tym tygodniu.