
Biblia w skrócie · Stary Testament
Księga Ezdrasza
Księgi historyczne · 10 rozdziałów · 3 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Powrót do domu to jeszcze nie to samo, co bycie w domu. Wygnańcy zastali ruiny, wrogich sąsiadów i lata zwłoki.
Księga Ezdrasza to opowieść o nowym początku z Bogiem w centrum, przygotowująca na przyjście Chrystusa, który gromadzi wszystkie narody w jeden lud.
Księga Ezdrasza to historia powrotu ludu Bożego z niewoli babilońskiej, opowiadająca o tym, jak odbudował on świątynię w Jerozolimie i odnowił swoje życie według Prawa.
Powrót za czasów Cyrusa
Około pięciuset osiemdziesięciu siedmiu lat przed Chrystusem Babilon zburzył Jerozolimę i jej świątynię, a mieszkańców Judy uprowadził do niewoli. Księga zaczyna się mniej więcej pięćdziesiąt lat później, gdy Cyrus, król Persji, podbił Babilon.
Cyrus pozwolił Żydom wrócić do domu i zbudować dom Pana w Jerozolimie. Zwrócił im też święte naczynia, które Babilończycy zabrali ze świątyni.
Ponad czterdzieści dwa tysiące ludzi wyruszyło pod wodzą Zorobabela, księcia z rodu Dawida, i kapłana Jozuego.
Najpierw wznieśli ołtarz i znów zaczęli składać ofiary. Potem położyli fundamenty świątyni, a lud wykrzykiwał z radości, podczas gdy najstarsi, którzy pamiętali pierwszą świątynię, płakali.
Sprzeciw i ukończenie dzieła
Sąsiedzi mieszkający w tej ziemi zaproponowali pomoc, ale Zorobabel i Jozue ją odrzucili. Wtedy sąsiedzi zwrócili się przeciwko Żydom i listami do królów perskich na całe lata wstrzymali budowę.
Prorocy Aggeusz i Zachariasz zachęcali lud i prace ruszyły na nowo. Król Dariusz odnalazł w królewskich archiwach dekret Cyrusa i polecił kontynuować budowę.
Świątynię ukończono i poświęcono, a lud z radością obchodził Paschę.
Ezdrasz, znawca Prawa
Wiele lat później Ezdrasz, kapłan i uczony w Prawie Mojżeszowym, przybył z Babilonu do Jerozolimy z błogosławieństwem króla Artakserksesa i z kolejną grupą wygnańców.
Księga mówi, że Ezdrasz przygotował swoje serce, aby szukał zakonu Pańskiego i czynił i nauczał w Izraelu przykazania i sądu.
Księga Ezdrasza 7,10
Gdy dotarł do Jerozolimy, dowiedział się, że wielu z ludu, nawet kapłani i lewici, pojęło za żony cudzoziemki, które czciły innych bogów. Wstrząśnięty, rozdarł szaty i pełen wstydu modlił się przed Panem.
Lud płakał i obiecał posłuszeństwo. Zgodzono się oddalić cudzoziemskie żony, a księga przedstawia ten bolesny krok jako sposób, by Izrael pozostał wierny Przymierzu z jedynym Bogiem.
Główne przesłanie Księgi Ezdrasza jest takie: Bóg dotrzymuje obietnic i odnawia swój lud, a lud ten żyje tylko wtedy, gdy słucha Jego słowa i oddaje Mu cześć w miejscu, które On wybrał. Odbudowana świątynia i odnowione Prawo przygotowują drogę Jezusowi Chrystusowi, który jest prawdziwą świątynią i wypełnieniem Prawa i który gromadzi wszystkie narody w Kościele, nowym ludzie Bożym.
Rozważanie
Księga kończy się łzami: lud opłakuje swoją niewierność i obiecuje posłuszeństwo, bez względu na cenę.
Gdy kładziono fundamenty nowej świątyni, lud wołał z radości, a najstarsi, którzy pamiętali pierwszą, płakali. Jedno i drugie było prawdziwe.
Nowy początek z Bogiem może tak właśnie wyglądać: radość z tego, co On buduje, i żal za tym, co utracone.
Przynieś Mu dziś jedno i drugie. Przeczytaj powoli jeden rozdział Pisma Świętego i poproś o serce oddane Jego Prawu, takie jak serce Ezdrasza.
Crucis