
Biblia w skrócie · Stary Testament
Księga Hioba
Księgi mądrościowe · 42 rozdziały · 4 min czytania
Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)
Jednego dnia wszystko przepada. Siedem dni milczenia. A potem głos z wichru.
Hiob stawia pytanie, które zadaje każdy cierpiący, i otrzymuje nie wyjaśnienie, lecz samego Boga, a jego wiara wskazuje na Chrystusa, Niewinnego, który cierpiał za nas.
Księga Hioba jest dziełem mądrościowym i poetyckim i opowiada, jak sprawiedliwy człowiek stracił wszystko, zmagał się ze zrozumieniem swojego cierpienia i doszedł do zaufania Bogu w ciemności.
Człowiek nienaganny
Księga zaczyna się w ziemi Hus, gdzie żył człowiek imieniem Hiob. Był prosty i prawy, bał się Boga i unikał zła. Miał siedmiu synów i trzy córki, wielki majątek i największe poważanie wśród wszystkich ludów Wschodu.
Hiob tak gorliwie dbał o pobożność, że po ucztach swoich dzieci składał za nie ofiary, na wypadek gdyby zgrzeszyły w sercu.
Próba
Potem scena przenosi się do nieba. Szatan powiedział Bogu, że Hiob służy Mu tylko dlatego, że został pobłogosławiony. Bóg pozwolił Szatanowi wystawić Hioba na próbę, ale tylko w granicach, które sam wyznaczył.
Jednego dnia Hiob stracił woły, osły, owce, wielbłądy i sługi, a potem całą dziesiątkę dzieci, gdy zawalił się na nie dom. Hiob rozdarł szaty, ogolił głowę, padł na ziemię i oddał pokłon. Powiedział: Nagom wyszedł z żywota matki mojej i nago się tam wrócę: Pan dał, Pan odjął: jako się Panu upodobało, tak się stało: niech będzie imię Pańskie błogosławione.
Księga Hioba 1,21
Następnie Szatan otrzymał pozwolenie, by dotknąć ciała Hioba. Hiob pokrył się bolesnymi wrzodami od stóp do głów i usiadł w popiele. Żona namawiała go, by złorzeczył Bogu i umarł, lecz Hiob odmówił i w tym wszystkim nie zgrzeszył swoimi ustami.
Trzej przyjaciele
Trzej przyjaciele, Elifaz, Bildad i Sofar, przyszli go pocieszyć. Gdy zobaczyli, jak bardzo cierpi, siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy i żaden z nich nie odezwał się ani słowem.
W końcu Hiob przerwał milczenie. W gorzkiej i poruszającej poezji przeklął dzień swoich narodzin i pytał, dlaczego życie dane jest tym, którzy żyją w nędzy.
Wtedy przyjaciele zaczęli się z nim spierać. Twierdzili, że Bóg jest sprawiedliwy, a więc cierpienie musi zawsze być karą za grzech. Kazali Hiobowi zbadać sumienie i się nawrócić.
Hiob nie chciał tego przyjąć. Wiedział, że jest niewinny, i wołał, że pragnie przedstawić swoją sprawę samemu Bogu. A jednak nawet w udręce jego wiara nie umarła. Powiedział: Wiem bowiem, iż odkupiciel mój żywie, a w dzień ostateczny powstanę z ziemie.
Księga Hioba 19,25
Przemowa Elihu
Młodszy od nich Elihu, który dotąd słuchał w milczeniu, zabrał głos. Powiedział, że Bóg jest większy od każdego człowieka i że może posłużyć się cierpieniem, by pouczyć i przestrzec pysznych. Jego słowa przygotowują drogę odpowiedzi, która nadchodzi.
Bóg odpowiada
Wtedy Pan przemówił do Hioba z wichru. Nie wyjaśnił, dlaczego Hiob cierpiał. Zamiast tego zapytał go, gdzie był, kiedy Bóg zakładał fundamenty ziemi, zamykał morze za jego wrotami i rozmieszczał gwiazdy na ich miejscach.
Bóg mówił o cudach stworzenia, o lwie i kruku, o dzikim ośle i koniu oraz o wielkich zwierzętach, których żaden człowiek nie oswoi. Jego pytania pokazały, że mądrość i moc Stwórcy daleko przekraczają ludzkie rozumienie.
Hiob odpowiedział, że jest mały i mówił o rzeczach zbyt wielkich dla siebie. Położył rękę na ustach. Poznał Boga prawdziwiej, nie dzięki wyjaśnieniu, lecz dzięki spotkaniu z Nim.
Odnowienie
Następnie Pan zwrócił się do trzech przyjaciół i powiedział im, że nie mówili o Nim właściwie, tak jak Jego sługa Hiob. Polecił im złożyć ofiarę i zapowiedział, że Hiob będzie się za nich modlił.
Hiob pomodlił się za przyjaciół, a Pan przywrócił mu wszystko, co stracił, i dał mu dwa razy więcej niż przedtem. Hiob znów miał siedmiu synów i trzy córki, a księga mówi, że jego córki były najpiękniejszymi kobietami w całym kraju.
Potem Hiob żył jeszcze sto czterdzieści lat. Oglądał swoje dzieci i dzieci swoich dzieci aż do czwartego pokolenia i umarł stary i syty dni.
Główne przesłanie Księgi Hioba jest takie, że cierpienie niewinnych jest tajemnicą, której ludzki rozum nie potrafi w pełni rozwikłać, i że Bóg jest zawsze mądry, dobry i bliski, nawet gdy milczy. Wiara Hioba, która trzyma się Boga bez zrozumienia, wskazuje na Jezusa Chrystusa, prawdziwie Niewinnego, który cierpiał i umarł za nas, i zmartwychwstał. W Nim spełnia się nadzieja Hioba na żyjącego Odkupiciela, a każdy smutek zostaje złączony z miłością silniejszą niż śmierć.
Rozważanie
Hiob umiera stary i syty dni, a jednak księga nigdy nie mówi mu, dlaczego cierpiał. Bóg dał mu samego Siebie, nie odpowiedź.
Może i ty nosisz w sobie własne dlaczego: chorobę, stratę, modlitwę, która zdaje się pozostawać bez odpowiedzi.
Bóg nie boi się szczerych pytań. Jest blisko nawet wtedy, gdy milczy, a w Chrystusie wszedł w nasze cierpienie od środka.
Powiedz Mu dziś wprost, co cię boli. Potem pomódl się za kogoś, kto cię zranił, tak jak Hiob modlił się za swoich przyjaciół.
Crucis