Księga Nehemiasza

Biblia w skrócie · Stary Testament

Księga Nehemiasza

Księgi historyczne · 13 rozdziałów · 3 min czytania

Cytaty biblijne z Biblii ks. Jakuba Wujka (1599, wydanie z 1923 r.)

Niektóre modlitwy kończą się słowem amen. Modlitwa Nehemiasza skończyła się na placu budowy. Pięćdziesiąt dwa dni później Jerozolima znów miała mury.

Księga Nehemiasza to modlitwa zamieniona w czyn i historia ludu, który płacze, słysząc Słowo Boże, a potem uczy się czerpać siłę z Jego radości.

Księga Nehemiasza jest księgą historyczną Starego Testamentu. Opowiada, jak podczaszy króla perskiego odbudował mury Jerozolimy i poprowadził lud Boży z powrotem do wiernego życia według Jego Prawa.

Modlitwa Nehemiasza

Około pięćset osiemdziesiąt siedem lat przed Chrystusem Babilon zburzył Jerozolimę i jej mury. Później, około czterysta czterdzieści pięć lat przed Chrystusem, Nehemiasz, Żyd służący jako podczaszy u perskiego króla Artakserksesa, usłyszał, że ocaleni w Jerozolimie żyją w nędzy i hańbie, a mury wciąż leżą w gruzach.

Nehemiasz płakał, pościł i modlił się do Boga nieba. Gdy król dostrzegł jego smutek, Nehemiasz poprosił, by wysłał go do odbudowy miasta. Król się zgodził i ustanowił go namiestnikiem Judy.

Odbudowa muru

Nehemiasz przybył do Jerozolimy i nocą obejrzał zburzone mury. Potem powiedział ludowi, że ręka Boga była z nim, a oni odpowiedzieli: Wstańmy a budujmy. Księga Nehemiasza 2,18

Rodziny i kapłani wzięli na siebie poszczególne odcinki muru. Ich wrogowie, Sanballat i Tobiasz, najpierw z nich szydzili, a potem grozili napaścią. Nehemiasz rozstawił straże, tak że połowa mężczyzn pracowała, a druga połowa trzymała włócznie, i ufał Bogu.

Upomniał też bogaczy, którzy uciskali długami swoich ubogich braci, i kazał im oddać to, co zabrali. Mur ukończono w pięćdziesiąt dwa dni.

Ezdrasz czyta Prawo

Lud zebrał się na placu, a kapłan Ezdrasz czytał Prawo Mojżesza od rana do południa. Lewici wyjaśniali jego sens, a ludzie płakali, słuchając go.

Nehemiasz powiedział im, żeby się nie smucili, bo to dzień święty: wesele bowiem Pańskie jest moc nasza. Księga Nehemiasza 8,10 Obchodzili Święto Namiotów i przez siedem dni mieszkali w szałasach.

Odnowienie Przymierza

Lud wyznał swoje grzechy, wspomniał Boże miłosierdzie w całej swojej historii i zawarł przymierze, że będzie chodził według Jego Prawa, święcił szabat i utrzymywał świątynię. Losem wybrano co dziesiątego człowieka, by zamieszkał w Jerozolimie, a mur poświęcono z dziękczynieniem, śpiewem i procesjami.

W trzydziestym drugim roku panowania Artakserksesa Nehemiasz wrócił do króla. Gdy znów przybył do Jerozolimy, zastał lud w upadku: Tobiasz mieszkał w komnacie świątyni, lewitom nie płacono, szabat był łamany, a małżeństwa z cudzoziemkami sprowadziły wielu na manowce. Nehemiasz to wszystko naprawił i modlił się, by Bóg o nim pamiętał.

Główne przesłanie Księgi Nehemiasza jest takie, że Bóg odnawia swój lud, gdy ten się do Niego nawraca, a odbudowane miasto i odnowione serce idą w parze dzięki Jego Słowu. Odnowiona Jerozolima przygotowuje drogę Jezusowi Chrystusowi, który narodził się z tego ludu. On buduje swój Kościół, nowe Jeruzalem, i gromadzi lud karmiony Jego Słowem i umacniany Jego radością.

Rozważanie

Praca Nehemiasza nie skończyła się na murze. Gdy wrócił, zastał łamany szabat, nieopłaconych lewitów i powracające dawne grzechy, i znów wszystko naprawiał.

Wierności rzadko zdobywa się raz na zawsze. O mury trzeba dbać.

Jeśli masz już dość zaczynania od nowa, pamiętaj, że twoja siła płynie z radości Pana, a nie z twoich sukcesów.

Wybierz jeden zaniedbany zwyczaj, poranną modlitwę albo spokojną niedzielę, i odbuduj go w tym tygodniu.