Święty Antoni Wielki
Święty Antoni Wielki urodził się około 251 roku w Koma w Egipcie, w chrześcijańskiej rodzinie rolników, i zmarł około 356 roku na pustyni wschodniej, jak się przypuszcza, mając około stu pięciu lat. Gdy jako młody człowiek usłyszał w kościele słowa Ewangelii: „Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim”, wziął je za skierowane do siebie; rozdał swój spadek i wycofał się w samotność, by poświęcić się całkowicie modlitwie, postowi i pracy.
Wycofując się coraz głębiej na pustynię, toczył słynne duchowe walki z pokusami i atakami demonów, wychodząc z nich pogodny i promienny, a wokół niego gromadzili się uczniowie pragnący naśladować jego życie. Choć nie był pierwszym pustelnikiem, stał się wielkim wzorem i inspiracją chrześcijańskiego monastycyzmu, czczonym jako „Ojciec mnichów”. Jego żywot, spisany przez przyjaciela, św. Atanazego, rozpowszechnił ideał monastyczny w całym Kościele, na Wschodzie i na Zachodzie. Jego święto obchodzone jest 17 stycznia.
Wybrane cytaty
“Kto chce zwyciężyć namiętności, musi najpierw nauczyć się panować nad własnymi myślami.”
“Całą nadzieję złóż w samym Bogu, a żadna burza tego świata nie zdoła cię zachwiać.”
“Nasze życie i nasza śmierć zależą od bliźniego; jeśli zyskujemy brata, zyskujemy Boga.”
Crucis