Święty Damian z Molokai
Święty Damian z Molokai, z domu Jozef De Veuster, urodził się 3 stycznia 1840 roku w Tremelo w Belgii i wstąpił do Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, przyjmując imię Damian. Wysłany na Wyspy Hawajskie, otrzymał święcenia kapłańskie w Honolulu w 1864 roku. W 1873 roku zgłosił się na ochotnika do odizolowanej osady trędowatych w Kalaupapa na wyspie Molokai, gdzie cierpiących na chorobę Hansena przymusowo poddano kwarantannie i pozostawiono w znacznej mierze bez opieki.
Przez szesnaście lat Damian oddawał się całkowicie odrzuconym mieszkańcom Molokai: budował domy, kaplice i trumny, opatrywał rany, sprawował sakramenty i przywracał godność wspólnocie, którą porzucono. Słynne jest to, że jedno kazanie rozpoczął słowami „my, trędowaci”, gdy około 1885 roku sam zaraził się chorobą. Zmarł w Kalaupapa 15 kwietnia 1889 roku. Kanonizowany w 2009 roku, święty Damian jest czczony jako apostoł trędowatych oraz patron chorych na trąd i odrzuconych, najwyższy przykład miłości, która nie boi się żadnej ceny.
Wybrane cytaty
“Niczego nie żałuję; wybrałbym znowu życie i śmierć pośród mojego ludu.”
“Kapłan należy do swego ludu; ich cierpienie jest jego cierpieniem, a ich nadzieja – jego radością.”
“Nawet na zesłaniu i w chorobie dusza, która służy z miłością, nigdy nie jest naprawdę sama.”
Crucis