Święty Hieronim Emiliani
Święty Hieronim Emiliani urodził się w 1486 roku w patrycjuszowskiej rodzinie weneckiej i zmarł 8 lutego 1537 roku. W młodości obrał karierę żołnierza. Podczas obrony twierdzy przed wrogami Wenecji dostał się do niewoli i został uwięziony w kajdanach. W celi przeżył głębokie nawrócenie, przypisał swoje uwolnienie wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny, a potem oddał się całkowicie Bogu i służbie ubogim.
Przyjąwszy święcenia kapłańskie, poświęcił życie i majątek opiece nad sierotami, chorymi i nędzarzami, zwłaszcza w czasie głodu i dżumy, które pustoszyły północne Włochy. Zbierał porzucone dzieci, karmił je i uczył wiary oraz uczciwego rzemiosła. Aby kontynuować to dzieło, założył zgromadzenie kleryków regularnych, znanych jako somaskowie, a sam zmarł na chorobę zakaźną, którą zaraził się, opiekując się jej ofiarami. Czczony jako patron sierot i opuszczonych dzieci, został kanonizowany w 1767 roku, a jego wspomnienie przypada 8 lutego.
Crucis